சங்கீதம் 89

¹யெகோவாவின் உடன்படிக்கையின் அன்பை நான் என்றென்றும் பாடுவேன்;

²உமது உடன்படிக்கையின் அன்பு

³“நான் தெரிந்துகொண்டவனோடு ஓர் உடன்படிக்கையை ஏற்படுத்தியிருக்கிறேன்;

⁴‘உன் வம்சத்தை என்றென்றும் நிலைநிறுத்தி,

⁵யெகோவாவே, வானங்கள் உமது அதிசயங்களைப் புகழ்கின்றன;

⁶மேலே ஆகாயத்தில் உள்ளவர்களில் யெகோவாவுடன் ஒப்பிடத்தக்கவர் யார்?

⁷பரிசுத்தவான்களின் சபையில் இறைவனே மிகவும் பயத்திற்கு உரியவராயிருக்கிறார்;

⁸சர்வ வல்லமையுள்ள இறைவனாகிய யெகோவாவே, உம்மைப்போல் யாருண்டு?

⁹பொங்கியெழும் கடலின்மேல் நீர் ஆளுகை செய்கிறீர்;

¹⁰நீர் ராகாபை அழிந்தவர்களில் ஒருவரைப்போல் நொறுக்கினீர்;

¹¹வானங்கள் உம்முடையவை, பூமியும் உம்முடையதே;

¹²வடக்கையும் தெற்கையும் நீர் ஏற்படுத்தினீர்;

¹³உமது புயம் வலிமைமிக்கது;

¹⁴நீதியும் நியாயமும் உமது சிங்காசனத்தின் அடித்தளம்;

¹⁵யெகோவாவே உம்மை ஆர்ப்பரித்துத் துதிக்க அறிந்தவர்கள் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டவர்கள்;

¹⁶அவர்கள் நாள்தோறும் உமது பெயரில் களிகூருகிறார்கள்;

¹⁷நீரே அவர்களின் மகிமையும் பெலனுமாய் இருக்கிறீர்;

¹⁸உண்மையாகவே எங்கள் கேடயம் யெகோவாவுக்குரியது;

¹⁹நீர் ஒருமுறை தரிசனத்தில்,

²⁰நான் என் பணியாளனான தாவீதைக் கண்டுபிடித்தேன்;

²¹என் கரம் அவனைத் தாங்கும்;

²²பகைவன் அவனைக் கீழ்ப்படுத்தமாட்டான்;

²³நான் அவனுடைய எதிரிகளை அவனுக்கு முன்பாக நொறுக்குவேன்,

²⁴என் உடன்படிக்கையின் அன்பும் சத்தியமும் அவனோடிருக்கும்;

²⁵நான் அவனுடைய ஆளுகையை கடலுக்கு மேலாகவும்,

²⁶அவன் என்னை நோக்கி, ‘நீரே என் தகப்பன்,

²⁷நான் அவனை எனது முதற்பேறான மகனாகவும்,

²⁸நான் எப்பொழுதும் அவனுக்கு என் உடன்படிக்கையின் அன்பை வழங்குவேன்;

²⁹நான் அவனுடைய வம்சத்தை என்றென்றைக்கும் நிலைப்படுத்துவேன்;

³⁰“அவனுடைய மகன்கள் என் சட்டத்தைக் கைவிட்டு,

³¹என் விதிமுறைகளை மீறி,

³²நான் அவர்களுடைய பாவத்தைத் தடியினாலும்,

³³ஆனாலும் நான் என் உடன்படிக்கையின் அன்பை அவனைவிட்டு அகற்றமாட்டேன்;

³⁴நான் என் உடன்படிக்கையை மீறமாட்டேன்;

³⁵ஒரேதரமாக நான் என் பரிசுத்தத்தைக்கொண்டு ஆணையிட்டிருக்கிறேன்;

³⁶அவன் சந்ததி என்றென்றைக்கும் நிலைக்கும்,

³⁷அது ஆகாயத்தின் உண்மையான சாட்சியாக

³⁸ஆனாலும், இப்பொழுது நீர் அவனைத் தள்ளி,

³⁹உமது பணியாளனுடன் செய்த உடன்படிக்கையை கைவிட்டு,

⁴⁰நீர் அவனுடைய மதில்களைத் தகர்த்து,

⁴¹கடந்து செல்லும் அனைவருமே அவனைக் கொள்ளையிட்டார்கள்;

⁴²நீர் அவனுடைய எதிரிகளின் வலதுகையை உயர்த்தினீர்;

⁴³நீர் அவனுடைய வாளின் முனையை மழுங்கப்பண்ணி,

⁴⁴நீர் அவனுடைய சிறப்புக்கு முடிவை ஏற்படுத்தி,

⁴⁵நீர் அவனுடைய வாலிப நாட்களை குறுகப்பண்ணி,

⁴⁶யெகோவாவே, நீர் எவ்வளவு காலத்திற்கு மறைந்திருப்பீர்?

⁴⁷என் வாழ்வு எவ்வளவு துரிதமாய் முடிவடைகிறது என்பதை நினைத்துக்கொள்ளும்;

⁴⁸மரணத்தைக் காணாமல் யார் உயிரோடிருப்பான்?

⁴⁹யெகோவாவே, நீர் உமது சத்தியத்தில் தாவீதுக்கு ஆணையிட்ட

⁵⁰யெகோவாவே, உமது அடியவன் எவ்வளவாய் ஏளனம் செய்யப்பட்டிருக்கிறேன் என்பதையும்

⁵¹யெகோவாவே, உமது பகைவர் ஏளனம் செய்த நிந்தனை வார்த்தைகளையும்,

⁵²யெகோவாவுக்கு என்றென்றைக்கும் துதி உண்டாவதாக!