சங்கீதம் 73

¹நிச்சயமாகவே, இருதயத்தில் சுத்தமுள்ள இஸ்ரயேலருக்கு,

²ஆனால் நானோ, என் கால்கள் சறுக்கி,

³பெருமையுள்ளவர்களைக் குறித்துப் பொறாமை கொண்டேன்;

⁴அவர்களுக்கு சாகும்வரை வேதனைகளே இல்லை;

⁵அவர்கள் சாதாரண மனிதர்களைப்போல துன்பப்படுவதில்லை;

⁶ஆதலால் பெருமை அவர்களுடைய கழுத்துச் சங்கிலியாய் இருக்கிறது;

⁷அவர்களுடைய இருதயம் கொழுப்பினால் புடைத்து அநியாயம் வெளியே வருகிறது;

⁸அவர்கள் ஏளனம் செய்து, தீமையானதைப் பேசுகிறார்கள்;

⁹அவர்களுடைய வாயின் வார்த்தைகள் வானமட்டும் எட்டுகிறது;

¹⁰ஆகையால் மக்களும் அவர்களிடமாய்த் திரும்பி,

¹¹அவர்கள், “இறைவன் எப்படி அறிவார்?

¹²கொடியவர்கள் எப்பொழுதும் சிந்தனை அற்றவர்களாகவும்,

¹³உண்மையில், நான் வீணாகவே என் இருதயத்தைச் சுத்தமாக வைத்துக்கொண்டேன்;

¹⁴நாளெல்லாம் நான் பாதிக்கப்பட்டேன்;

¹⁵இவ்வாறு பேசியிருந்தால்,

¹⁶இவற்றையெல்லாம் விளங்கிக்கொள்ள நான் முயன்றபோது,

¹⁷ஆனால் நான் இறைவனின் பரிசுத்த இடத்திற்குள் நுழைந்த பின்புதான்,

¹⁸நிச்சயமாகவே, நீர் அவர்களைச் சறுக்கலான நிலத்தில் நிறுத்துகிறீர்;

¹⁹அவர்கள் சீக்கிரமாய் அழிந்துபோகிறார்கள்;

²⁰விழித்தெழுகிறவனின் கனவு கலைவதுபோல்,

²¹என் இருதயம் கசந்தது,

²²நான் ஒன்றும் அறியாத மூடனானேன்;

²³ஆனாலும், நான் எப்பொழுதும் உம்முடனே இருக்கிறேன்;

²⁴நீர் உமது ஆலோசனையினால் எனக்கு வழிகாட்டுகிறீர்;

²⁵பரலோகத்தில் உம்மையன்றி எனக்கு யார் உண்டு?

²⁶என் உடலும் உள்ளமும் சோர்ந்துபோயிற்று;

²⁷உம்மைவிட்டுத் தூரமாகிறவர்கள் அழிவார்கள்;

²⁸ஆனால் என்னைப் பொறுத்தவரை, இறைவனுக்கு அருகில் இருப்பதே எனக்கு நலம்;