நீதிமொழி 17

¹சண்டை நடக்கும் ஒரு வீட்டின் நிறைவான விருந்தைவிட,

²விவேகமுள்ள வேலைக்காரன் அவமானத்தைக் கொண்டுவருகிற மகனை ஆளுவான்,

³வெள்ளியை உலைக்கலமும் தங்கத்தை சூளையும் சோதிக்கும்,

⁴கொடியவர்கள் தீமையான பேச்சை ஆர்வமாய்க் கேட்கிறார்கள்;

⁵ஏழைகளை ஏளனம் செய்பவர்கள் அவர்களை படைத்தவரையே அவமதிக்கிறார்கள்;

⁶பிள்ளைகளின் பிள்ளைகள் முதியோருக்கு மகுடம்;

⁷சொல்திறமைமிக்க உதடுகள் மூடர்களுக்குப் பொருத்தமற்றது;

⁸இலஞ்சத்தைக் கொடுப்பவனுக்கு அது வசியம் போலிருக்கிறது;

⁹குற்றத்தை மன்னிக்கிறவர்கள் அன்பை தேடுகிறார்கள்;

¹⁰மூடருக்கு நூறு அடி கொடுப்பதைவிட

¹¹தீமை செய்பவர்கள் கலகத்தையே தேடுகிறார்கள்;

¹²தன் மூடத்தனத்தில் சிக்கிய முட்டாளைச் சந்திப்பதைவிட,

¹³ஒருவர் நன்மைக்குப் பதில் தீமை செய்தால்,

¹⁴வாக்குவாதத்தைத் தொடங்குவது அணையை உடைத்துவிடுவது போலாகும்;

¹⁵குற்றவாளியை விடுதலை செய்கிறதும் குற்றமற்றவரை தண்டனைக்கு உள்ளாக்குகிறதுமான

¹⁶மூடர் கையில் பணம் இருந்து என்ன பயன்?

¹⁷நண்பன் எக்காலத்திலும் அன்பாயிருக்கிறான்;

¹⁸மதியீனர் கடனுக்காக உத்திரவாதம் கொடுத்து,

¹⁹வாக்குவாதத்தை விரும்புகிறவர்கள் பாவத்தை விரும்புகிறார்கள்;

²⁰தீமையான இருதயமுள்ளவர்கள் நன்மையைக் காண்பதில்லை;

²¹முட்டாளைப் பெற்றவருக்கு வருத்தம்;

²²மகிழ்ச்சியான இருதயம் நல்ல மருந்து,

²³கொடியவர்கள் இரகசியமாக இலஞ்சம் வாங்கி,

²⁴பகுத்தறிவு உள்ளவர்கள் ஞானத்தில் கண்ணோக்கமாய் இருப்பார்கள்;

²⁵மதிகெட்ட பிள்ளையால் தன் தந்தைக்குத் துன்பமும்,

²⁶குற்றமற்றவரைத் தண்டிப்பது நல்லதல்ல,

²⁷அறிவுள்ளவர்கள் வார்த்தைகளை அடக்குகிறார்கள்;

²⁸அமைதியாக இருந்தால், மூடரும் ஞானமுள்ளவர் என்று எண்ணப்படுவர்;