யோபு 7

¹“பூமியில் வாழ்வது மனிதனுக்கு போராட்டந்தானே?

²ஒரு வேலையாள் மாலை நிழலுக்கு ஏங்குவது போலவும்,

³பயனற்ற மாதங்களும்,

⁴நான் படுக்கும்போது, ‘எழும்ப எவ்வளவு நேரமாகும்?’ என எண்ணுகிறேன்;

⁵என் உடல் புழுக்களினாலும் புண்களின் பொருக்குகளினாலும் மூடப்பட்டிருக்கிறது,

⁶“நெய்கிறவர்களின் நாடாவைவிட என் நாட்கள் வேகமாய் போகின்றன;

⁷என் இறைவனே, என் வாழ்வு ஒரு சுவாசம்தான் என்பதை நினைவுகூரும்;

⁸இப்பொழுது என்னைக் காணும் கண்கள், இனி ஒருபோதும் என்னைக் காண்பதில்லை;

⁹மேகம் கலைந்து போவதுபோல்,

¹⁰அவன் இனி தன் வீட்டிற்குத் திரும்பமாட்டான்,

¹¹“ஆதலால் நான் இனி அமைதியாய் இருக்கமாட்டேன்;

¹²நீர் என்மேல் காவல் வைத்திருப்பதற்கு நான் கடலா?

¹³என் கட்டில் எனக்கு ஆறுதல் கொடுக்கும் என்றும்,

¹⁴நீர் கனவுகளால் என்னைப் பயமுறுத்தி,

¹⁵இவ்வாறாக நான் என் உடலில் வேதனைப்படுவதைப் பார்க்கிலும்,

¹⁶நான் என் வாழ்க்கையை வெறுக்கிறேன்;

¹⁷“நீர் மனிதனை முக்கியமானவன் என எண்ணுவதற்கும்,

¹⁸காலைதோறும் அவனை விசாரிக்கிறதற்கும்,

¹⁹நீர் உமது பார்வையை என்னைவிட்டு ஒருபோதும் அகற்றமாட்டீரோ?

²⁰மானிடரைக் காப்பவரே,

²¹நீர் ஏன் என் குற்றங்களை அகற்றவில்லை?