சங் 22

¹என் தேவனே, என் தேவனே, ஏன் என்னைக் கைவிட்டீர்?

²என் தேவனே, நான் பகலிலே கூப்பிடுகிறேன்,

³இஸ்ரவேலின் துதிகளுக்குள் தங்கியிருக்கிற தேவனே நீரே பரிசுத்தர்.

⁴எங்களுடைய முன்னோர்கள் உம்மிடத்தில் நம்பிக்கை வைத்தார்கள்;

⁵உம்மை நோக்கிக் கூப்பிட்டுத் தப்பினார்கள்;

⁶நானோ ஒரு புழு, மனிதன் அல்ல;

⁷என்னைப் பார்க்கிறவர்களெல்லோரும் என்னைப் பரியாசம்செய்து,

⁸யெகோவாமேல் நம்பிக்கையாக இருந்தானே,

⁹நீரே என்னைக் கர்ப்பத்திலிருந்து எடுத்தவர்;

¹⁰கர்ப்பத்திலிருந்து வெளிப்பட்டபோதே உமது சார்பில் விழுந்தேன்;

¹¹என்னைவிட்டுத் தூரமாக இருக்கவேண்டாம்;

¹²அநேகம் காளைகள் என்னைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன;

¹³பீறி கெர்ச்சிக்கிற சிங்கத்தைப்போல்,

¹⁴தண்ணீரைப்போல ஊற்றப்பட்டேன்;

¹⁵என் பெலன்22:15 தொண்டை ஓட்டைப்போல் காய்ந்தது;

¹⁶நாய்கள் என்னைச் சூழ்ந்திருக்கின்றன;

¹⁷என்னுடைய எலும்புகளையெல்லாம் நான் எண்ணலாம்;

¹⁸என் ஆடைகளைத் தங்களுக்குள்ளே பங்கிட்டு,

¹⁹ஆனாலும் யெகோவாவே, நீர் எனக்குத் தூரமாக இருக்கவேண்டாம்;

²⁰என்னுடைய ஆத்துமாவை வாளிற்கும்,

²¹என்னைச் சிங்கத்தின் வாயிலிருந்து காப்பாற்றும்;

²²உம்முடைய பெயரை என் சகோதரர்களுக்கு அறிவித்து,

²³யெகோவாவுக்குப் பயப்படுகிறவர்களே,

²⁴உபத்திரவப்பட்டவனுடைய உபத்திரவத்தை அவர் அற்பமாக நினைக்காமலும்,

²⁵மகா சபையிலே நான் செலுத்தும் துதி உம்மாலே உண்டாகும்;

²⁶ஒடுக்கப்பட்டவர்கள் சாப்பிட்டு திருப்தியடைவார்கள்;

²⁷பூமியின் எல்லைகளெல்லாம் நினைவுகூர்ந்து யெகோவாவிடத்தில் திரும்பும்;

²⁸ராஜ்ஜியம் யெகோவாவுடையது; அவர் தேசங்களை ஆளுகிறவர்.

²⁹பூமியின் செல்வந்தர் அனைவரும்22:29 சாப்பிட்டு பணிந்துகொள்வார்கள்;

³⁰ஒரு சந்ததி அவரைச் சேவிக்கும்;

³¹அவர்கள் வந்து: அவரே இவைகளைச் செய்தார் என்று