உபா 32

¹“வானங்களே, செவிகொடுங்கள், நான் பேசுவேன்;

²மழையானது இளம்பயிரின்மேல் பொழிவதுபோல, என் உபதேசம் பொழியும்;

³யெகோவாவுடைய நாமத்தை பிரபலப்படுத்துவேன்;

⁴“அவர் கன்மலை;

⁵அவர்களோ தங்களைக் கெடுத்துக்கொண்டார்கள், அவர்கள் அவருடைய பிள்ளைகள் அல்ல;

⁶விவேகமில்லாத மதிகெட்ட மக்களே,

⁷ஆரம்பநாட்களை நினை;

⁸உன்னதமான தேவன் மக்களுக்குச் சொத்துக்களைப் பங்கிட்டு,

⁹யெகோவாவுடைய மக்களே அவருடைய பங்கு;

¹⁰“பாழான நிலத்திலும் ஊளையிடுதலுள்ள வெறுமையான வெட்டவெளியிலும் அவர் அவனைக் கண்டுபிடித்தார்,

¹¹கழுகு தன் கூட்டைக் கலைத்து,

¹²யெகோவா ஒருவரே அவனை வழிநடத்தினார்,

¹³பூமியிலுள்ள உயர்ந்த இடங்களின்மேல் அவனை ஏறிவரச்செய்தார்;

¹⁴பசுவின் வெண்ணெயையும், ஆட்டின் பாலையும்,

¹⁵“யெஷூரன்32:15 இஸ்ரவேலின் நீதிபரரை கொழுத்துப்போய் உதைத்தான்;

¹⁶அந்நிய தெய்வங்களால் அவருக்கு எரிச்சலை மூட்டினார்கள்;

¹⁷அவர்கள் தேவனுக்குப் பலியிடவில்லை;

¹⁸உன்னை பிறக்கச் செய்த கன்மலையை நீ நினைக்காமற்போனாய்;

¹⁹“யெகோவா அதைக்கண்டு, தமது மகன்களும்,

²⁰என் முகத்தை அவர்களுக்கு மறைப்பேன்;

²¹தெய்வம் அல்லாதவைகளினால் எனக்கு எரிச்சலை மூட்டி,

²²என் கோபத்தினால் அக்கினி பற்றிக்கொண்டது,

²³“தீமைகளை அவர்கள்மேல் குவிப்பேன்;

²⁴அவர்கள் பசியினால் வாடி,

²⁵வெளியிலே பட்டயமும்,

²⁶எங்கள் கை உயர்ந்ததென்றும்,

²⁷நான் எதிரியின் கோபத்திற்கு பயப்படாமல் இருந்தேன் என்றால்,

²⁸“அவர்கள் யோசனை இல்லாத மக்கள்,

²⁹அவர்கள் ஞானமடைந்து, இதை உணர்ந்து,

³⁰அவர்களுடைய கன்மலை அவர்களை விற்காமலும்,

³¹தங்கள் கன்மலை நம்முடைய கன்மலையைப்போல் அல்ல என்று நம்முடைய எதிரிகளே தீர்மானிக்கிறார்கள்.

³²அவர்களுடைய திராட்சைச்செடி,

³³அவர்களுடைய திராட்சைரசம் வலுசர்ப்பங்களின் விஷமும்,

³⁴“இது என்னிடத்தில் பாதுகாப்பாக வைக்கப்பட்டு,

³⁵பழிவாங்குவதும் பதிலளிப்பதும் எனக்கு உரியது;

³⁶யெகோவா தம்முடைய மக்களை நியாயந்தீர்த்து,

³⁷அப்பொழுது அவர்: அவர்கள் பலியிட்ட பலிகளின் கொழுப்பைச் சாப்பிட்டு,

³⁸அவைகள் எழுந்து உங்களுக்கு உதவிசெய்து

³⁹“நான் நானே அவர்,

⁴⁰நான் என் கையை வானத்திற்கு நேராக உயர்த்தி,

⁴¹மின்னும் என் பட்டயத்தை நான் கூர்மையாக்கி,

⁴²கொலைசெய்யப்பட்டும், சிறைப்பட்டும் போனவர்களுடைய இரத்தத்தாலே என் அம்புகளை வெறிகொள்ளச்செய்வேன்;

⁴³“மக்களே, அவருடைய மக்களுடன் மகிழ்ச்சியாயிருங்கள்; அவர் தமது ஊழியக்காரர்களின் இரத்தத்திற்குப் பழிவாங்கி,

⁴⁴மோசேயும் நூனின் மகனாகிய யோசுவாவும் வந்து, இந்தப் பாட்டின் வார்த்தைகளையெல்லாம் மக்கள் கேட்கத்தக்கதாகச் சொன்னார்கள்.

⁴⁵மோசே இந்த வார்த்தைகளையெல்லாம் இஸ்ரவேலர்கள் யாவருக்கும் சொல்லி முடித்தபின்பு,

⁴⁶அவர்களை நோக்கி: “இந்த நியாயப்பிரமாண வார்த்தைகளின்படியெல்லாம் உங்கள் பிள்ளைகள் செய்யும்படி கவனமாயிருக்க, நீங்கள் அவர்களுக்குக் கற்பிக்கும்படி, நான் இன்று உங்களுக்குச் சாட்சியாக ஒப்புவிக்கிற வார்த்தைகளையெல்லாம் உங்கள் மனதிலே வையுங்கள்.

⁴⁷இது உங்களுக்கு பயனற்ற காரியம் அல்லவே; இது உங்கள் உயிராயிருக்கிறது, நீங்கள் சொந்தமாக்கிக்கொள்ள யோர்தானைக் கடந்துபோய்ச் சேரும் தேசத்தில் இதினால் உங்கள் நாட்களை நீடிக்கச்செய்வீர்கள்” என்றான்.

⁴⁸அந்த நாளிலேதானே யெகோவா மோசேயை நோக்கி:

⁴⁹“நீ எரிகோவுக்கு எதிரேயுள்ள மோவாப் தேசத்திலுள்ள இந்த அபாரீம் என்னும் மலைகளிலிருக்கிற நேபோ மலையில் ஏறி, நான் இஸ்ரவேல் சந்ததியாருக்கு சொந்தமாகக் கொடுக்கும் கானான் தேசத்தைப் பார்;

⁵⁰நீங்கள் சீன் வனாந்திரத்திலுள்ள காதேசிலே மேரிபாவின் தண்ணீரின் அருகில் இஸ்ரவேல் மக்களுக்குள்ளே என்னைப் பரிசுத்தம்செய்யாமல், அவர்கள் நடுவே என் கட்டளைகளை மீறினதினாலே,

⁵¹உன் சகோதரனாகிய ஆரோன், ஓர் என்னும் மலையிலே மரணமடைந்து, தன் முன்னோர்களிடத்தில் சேர்க்கப்பட்டதுபோல நீயும் ஏறப்போகிற மலையிலே மரணமடைந்து, உன் முன்னோர்களிடத்தில் சேர்க்கப்படுவாய்.

⁵²நான் இஸ்ரவேல் மக்களுக்குக் கொடுக்கப்போகிற எதிரேயுள்ள தேசத்தை நீ பார்ப்பாய்; ஆனாலும் அதற்குள் நீ நுழைவதில்லை” என்றார்.