சங்கீதம் 92

¹யெகோவாவைத் துதிப்பதும், உன்னதமானவரே,

²காலையிலே உமது அன்பையும்

³பத்து நரம்பு வீணையின் இசையினாலும்,

⁴யெகோவாவே, நீர் உமது செயல்களினால் என்னை மகிழ்ச்சியாக்குகிறீர்;

⁵யெகோவாவே, உமது செயல்கள் எவ்வளவு பெரிதானவை,

⁶உணர்வற்ற மனிதன் அறியாததும்,

⁷கொடியவர்கள் புல்லைப்போல் முளைத்தாலும்,

⁸ஆனாலும் யெகோவாவே, நீர் என்றென்றுமாய் புகழ்ந்து உயர்த்தப்படுகிறீர்.

⁹யெகோவாவே, உமது பகைவர்,

¹⁰காட்டெருதின் பெலத்தைப்போல் நீர் என் பெலத்தை உயர்த்துவீர்;

¹¹என் விரோதிகளின் தோல்வியைக் கண்ணாரக் கண்டேன்;

¹²நீதிமான்கள் பனைமரத்தைப்போல் செழிப்பார்கள்,

¹³அவர்கள் யெகோவாவினுடைய வீட்டிலே நாட்டப்பட்டு,

¹⁴அவர்கள் செழுமையும் பசுமையுமாயிருந்து,

¹⁵“யெகோவா நீதியுள்ளவர்; அவரே என் கன்மலை;