Zabura 139

¹Ya Ubangiji, ka bincike ni

²Ka san sa’ad da na zauna da sa’ad da na tashi;

³Ka san fitata da kuma kwanciyata;

⁴Kafin in yi magana da harshena

⁵Ka kewaye ni, gaba da baya;

⁶Irin wannan sanin game da ni ya fi ƙarfin magana,

⁷Ina zan tafi daga Ruhunka?

⁸In na haura zuwa sammai, kana a can;

⁹In na tashi a fikafikan safiya,

¹⁰can ma hannunka zai bishe ni,

¹¹In na ce, “Tabbatacce duhu zai ɓoye ni

¹²duhu ma ba zai zama duhu gare ka ba;

¹³Gama ka halicci ciki-cikina;

¹⁴Ina yabonka domin yadda ka yi ni abin tsoro ne da kuma abin mamaki;

¹⁵Ƙasusuwana ba a ɓoye suke a gare ka ba

¹⁶Idanunka sun ga jikina marar fasali;

¹⁷Tunaninka suna da daraja gare ni, ya Allah!

¹⁸A ce zan iya ƙirgansu,

¹⁹Da kawai za ka kashe mugaye, ya Allah!

²⁰Suna magana game da kai da mugun nufi;

²¹Ba ina ƙin masu ƙinka ba, ya Ubangiji,

²²Ba ni da wani abu da nake musu sai kiyaye kawai;

²³Ka bincike ni, ya Allah ka kuma san zuciyata;

²⁴Duba ko akwai wani laifi a cikina,