Zabura 105

¹Ku yi godiya ga Ubangiji, ku kira bisa sunansa;

²Ku rera gare shi, ku rera yabo gare shi;

³Ku ɗaukaka a cikin sunansa mai tsarki;

⁴Ku sa rai ga Ubangiji da kuma ƙarfinsa;

⁵Ku tuna da abubuwan mamakin da ya yi,

⁶Ya ku zuriyar Ibrahim bawansa,

⁷Shi ne Ubangiji Allahnmu;

⁸Yana tuna da alkawarinsa har abada,

⁹alkawarin da ya yi da Ibrahim,

¹⁰Ya tabbatar da shi ga Yaƙub a matsayin ƙa’ida,

¹¹“Gare ka zan ba da ƙasar Kan’ana

¹²Sa’ad da suke kima kawai,

¹³suka yi ta yawo daga al’umma zuwa al’umma,

¹⁴Bai bar kowa yă danne su ba;

¹⁵“Kada ku taɓa shafaffena;

¹⁶Ya sauko da yunwa a kan ƙasa

¹⁷ya kuma aiki mutum a gabansu,

¹⁸Suka raunana ƙafafunsa da sarƙa

¹⁹sai abin da ya rigafaɗi ya cika

²⁰Sarki ya aika aka kuma sake shi,

²¹Ya mai da shi shugaban gidansa,

²²don yă umarci sarakunansa yadda ya ga dama

²³Sa’an nan Isra’ila ya shiga Masar;

²⁴Ubangiji ya mai da mutanensa suka yi ta haihuwa;

²⁵waɗanda ya juya zukatansu su ƙi mutanensa

²⁶Ya aiki Musa bawansa,

²⁷Suka yi mu’ujizansa a cikinsu,

²⁸Ya aiko da duhu ya kuma sa ƙasar tă yi duhu,

²⁹Ya mai da ruwaye suka zama jini,

³⁰Ƙasarsu ta yi ta fid da kwaɗi,

³¹Ya yi magana, sai tarin ƙudaje suka fito,

³²Ya mai da ruwan samansu ya zama ƙanƙara,

³³ya lalace inabinsu da itatuwan ɓaurensu

³⁴Ya yi magana, sai fāri ɗango suka fito,

³⁵suka cinye kowane abu mai ruwan kore a cikin ƙasarsu,

³⁶Sa’an nan ya karkashe dukan ’yan fari a cikin ƙasarsu,

³⁷Ya fitar da Isra’ila, ɗauke da azurfa da zinariya,

³⁸Masar ta yi murna sa’ad da suka tafi,

³⁹Ya shimfiɗa girgije kamar mayafi,

⁴⁰Suka roƙa, ya kuwa ba su makware

⁴¹Ya buɗe dutse, sai ruwa ya ɓulɓulo,

⁴²Ya tuna da alkawarinsa mai tsarki

⁴³Ya fitar da mutanensa da farin ciki,

⁴⁴ya ba su ƙasashen al’ummai,

⁴⁵don su kiyaye farillansa