Karin Magana 7

¹Ɗana, ka kiyaye kalmomina

²Ka kiyaye umarnaina za ka kuwa rayu;

³Ka daure su a yatsotsinka;

⁴Ka faɗa wa hikima, “Ke ’yar’uwata ce,”

⁵za su kiyaye ka daga mazinaciya,

⁶A tagar gidana

⁷Sai na gani a cikin marasa azanci,

⁸Yana gangarawa a titi kusa da kusurwarta,

⁹da magariba, yayinda rana tana fāɗuwa,

¹⁰Sai ga mace ta fito don ta sadu da shi,

¹¹(Ba ta jin tsoro, ko kuma kunya,

¹²wani lokaci a titi, wani lokaci a dandali,

¹³Sai ta kama shi ta rungume shi

¹⁴“Ina da hadaya ta salama a gida;

¹⁵Saboda haka na fito don in sadu da kai;

¹⁶Na lulluɓe gadona

¹⁷Na yayyafa turare a gadona

¹⁸Zo, mu sha zurfin ƙauna har safe;

¹⁹Mijina ba ya gida;

²⁰Ya ɗauki jakarsa cike da kuɗi

²¹Da kalmomin rarrashi ta sa ya kauce;

²²Nan take, ya bi ta

²³sai da kibiya ta soki hantarsa,

²⁴Yanzu fa, ’ya’yana, ku saurare ni;

²⁵Kada ku bar zuciyarku ta juya zuwa hanyoyinta

²⁶Ta zama sanadin fāɗuwar yawanci;

²⁷Gidanta babbar hanya ce zuwa kabari