গীত 140

¹হে যিহোৱা, দুষ্ট লোকৰ হাতৰ পৰা মোক উদ্ধাৰ কৰা,

²তেওঁলোকে মনে মনে কু-কল্পনা কৰে আৰু প্রতিদিনে যুদ্ধলৈ উত্তেজিত কৰে।

³তেওঁলোকে সাপৰ নিচিনাকৈ নিজৰ নিজৰ জিভা ধাৰ কৰিলে;

⁴হে যিহোৱা, দুষ্টৰ হাতৰ পৰা মোক উদ্ধাৰ কৰা,

⁵অহঙ্কাৰীবোৰে মোলৈ গুপুতে ফান্দ প্রস্তুত কৰিলে;

⁶মই যিহোৱাক কলোঁ, “তুমিয়েই মোৰ ঈশ্বৰ;

⁷হে যিহোৱা, মোৰ প্ৰভু, মোৰ শক্তিশালী উদ্ধাৰকর্তা;

⁸হে যিহোৱা, দুষ্ট লোকৰ বাঞ্ছা পূৰ্ণ নকৰিবা;

⁹যি সকলে মূৰ উঠাই মোক বেৰি ধৰিছে,

¹⁰তেওঁলোকৰ ওপৰত জলন্ত আঙঠা পৰক!

¹¹নিন্দকবোৰক পৃথিৱীত থিৰে থাকিবলৈ নিদিবা;

¹²মই জানো, যিহোৱাই দৰিদ্রৰ পক্ষে বিচাৰ নিষ্পত্তি কৰিব,

¹³ধাৰ্মিকসকলে অৱশ্যে তোমাৰ নামৰ ধন্যবাদ কৰিব;