1হে যিহোৱা, তুমি মোৰ বুজ বিচাৰ ল’লা
2তুমি মোৰ উঠা আৰু বহাকো জানিছা,
3তুমি মোৰ পথ আৰু শয়ন বিচাৰ কৰি থাকা;
4কিয়নো হে যিহোৱা, মোৰ জিভাত কোনো কথা অনাৰ আগেয়েই তুমি সেই সকলো জানা।
5আগ-পাছ সকলো ফালে তুমি মোক ঘেৰি ৰাখিছা
6এনে জ্ঞান মোৰ ওচৰত অতি আশ্চর্য;
7তোমাৰ আত্মাৰ আগৰ পৰা মই ক’লৈ যাব পাৰোঁ?
8যদি স্বৰ্গত গৈ উঠো, তাতো তুমি;
9যদি মই অৰুণৰ ডেউকাত ধৰি সমুদ্ৰৰ দূৰ সীমাত গৈ বসতি কৰোঁ,
10তাতো তোমাৰ হাতে মোক চলাব,;
11যদি মই কওঁ, “আন্ধাৰে মোক ঢাকিব
12বাস্তৱিক তোমাৰ ওচৰত সেই আন্ধাৰ, আন্ধাৰ হৈ নাথাকে;
13তুমিয়েই মোৰ অন্তর্ভাগ সৃষ্টি কৰিলা,
14মই তোমাৰ প্ৰশংসা কৰোঁ;
15যেতিয়া মোক গোপন স্থানত গঠন কৰা হৈছিল,
16তোমাৰ চকুৱে জন্মৰ আগেয়েই মোৰ শৰীৰৰ গঠনহীন প্রকৃতি দেখিলে,
17হে ঈশ্বৰ, মোলৈ তোমাৰ পৰিকল্পনাবোৰ কেনে মূল্যৱান! সেইবোৰ লেখত অগণন!
18যদি মই সেইবোৰ গণনা কৰিব বিচাৰো,
19হে ঈশ্বৰ, তুমি নিশ্চয়ে দুষ্টবোৰক বধ কৰিবা,
20তেওঁলোকে দুষ্ট ভাৱনাৰে তোমাৰ বিৰুদ্ধে কথা কয়,
21হে যিহোৱা, যিসকলে তোমাক ঘিণ কৰে,
22মই তেওঁলোকক সম্পূর্ণকৈ ঘৃণা কৰোঁ; তেওঁলোকক মোৰ শত্রু বুলি ভাৱো।
23হে ঈশ্বৰ, মোৰ বুজ বিচাৰ লোৱা আৰু মোৰ অন্তঃকৰণ জানা;
24মোৰ ভিতৰত দুষ্টতাৰ কোনো পথ আছে কি নাই, তাক চোৱা,