1হে মোৰ পুত্র, তুমি যদি তোমাৰ চুবুৰীয়াৰ জামিন হ’বলৈ তোমাৰ ধন এফলিয়া কৈ ৰাখা,
2তেনেহ’লে তুমি নিজে কৰা প্রতিজ্ঞাৰ দ্বাৰাই ফান্দত পৰিবা,
3হে মোৰ পুত্র, সেই বিষয়ত তুমি এইদৰে কৰা আৰু নিজকে ৰক্ষা কৰা;
4তোমাৰ চকুক টোপনি যাবলৈ নিদিবা,
5হৰিণে চিকাৰীৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা পোৱাৰ দৰে,
6হে এলেহুৱা লোক, পৰুৱালৈ দৃষ্টি কৰা,
7সিহঁতৰ কোনো অধিপতি,
8তথাপি সিহঁতে জহকালৰ আহাৰ গোটায়,
9হে এলেহুৱা, তুমি কিমান কাল শুই থাকিবা?
10“আৰু অলপ শুই থাকো, আৰু অলপ টোপনিয়াও,
11তেতিয়া তোমাৰ দৰিদ্ৰতা ডকাইতৰ দৰে,
12এজন অপদাৰ্থ6:12 অপদাৰ্থ নিষ্কৰ্মা ব্যক্তি, এজন পাপী লোক-
13তেওঁ চকু টিপিয়াই আৰু ভৰিৰে সঙ্কেত দিয়ে,
14তেওঁ হৃদয়ৰ প্রতাৰণাৰ সৈতে বেয়া চক্রান্ত কৰে,
15সেই কাৰণে তেওঁলৈ অকস্মাতে দুৰ্যোগ আহে;
16যিহোৱাই ঘিণ কৰা বিষয় ছয়টা,
17গৰ্ব্ব কৰা চকু, মিছা কথা কোৱা জিভা,
18বেয়া পৰিকল্পনা কৰা হৃদয়,
19মিছা কথা ব্যক্ত কৰা সাক্ষী,
20হে মোৰ পুত্র, তুমি তোমাৰ পিতৃৰ আজ্ঞা পালন কৰা,
21সেইবোৰ সদায় তোমাৰ হৃদয়ত গাঁঠি থোৱা,
22তুমি যেতিয়া খোজ কাঢ়িবা, তেতিয়া সেইবোৰে তোমাক পৰিচালনা কৰিব,
23কাৰণ সেই আজ্ঞাবোৰ প্ৰদীপস্বৰূপ, আৰু সেই শিক্ষা পোহৰস্বৰূপ হয়,
24অসৎ মহিলাৰ পৰা,
25তুমি তোমাৰ অন্তৰেৰে তেওঁৰ সৌন্দৰ্যত মোহ নাযাবা,
26বেশ্যা মহিলাৰ সৈতে শয়ন কৰা, এটা পিঠাৰ মূল্যৰ সমান হ’ব পাৰে,
27কাপোৰ নোপোৰাকৈ কোনোবাই নিজৰ বুকুত,
28কোনোবাই জানো নিজৰ ভৰি নোপোৰাকৈ,
29সেয়ে যি মানুহে নিজৰ চুবুৰীয়াৰ ভাৰ্যাৰ ওচৰলৈ যায়,
30চোৰে ক্ষুধাতুৰ হৈ পেট ভৰাবলৈ চুৰ কৰিলে,
31কিন্তু ধৰা পৰিলে, তেওঁ তাৰ সাত গুণ ক্ষতি পুৰণ কৰিব লাগিব,
32যিজনে পৰস্ত্ৰীৰ সৈতে সহবাস6:32 সহবাস ব্যভিচাৰ কৰে তেওঁ জ্ঞানশূন্য;
33তেওঁ আঘাত আৰু অপমান পোৱাৰ যোগ্য;
34কাৰণ ঈৰ্ষাই মানুহক ক্রোধাম্বিত কৰে;
35তেওঁ কোনো প্ৰকাৰৰ ক্ষতিপূৰণ গ্ৰহণ নকৰিব;