হিতো 5

¹হে মোৰ পুত্র, মোৰ প্রজ্ঞালৈ মনোযোগ দিয়া;

²সেয়ে তুমি সুবিবেচনা শিকিব পাৰিবা;

³কিয়নো ব্যভিচাৰিণীৰ ওঁঠৰ পৰা টোপে টোপে মৌ বৰষে,

⁴কিন্তু শেষত তেওঁ চোকা তৰোৱালে কটাৰ দৰে কাটে।

⁵তেওঁৰ ভৰি মৃত্যুলৈ নামি যায়,

⁶তেওঁ জীৱন পথত কোনো চিন্তা নকৰে;

⁷আৰু এতিয়া, হে মোৰ পুত্রসকল, মোৰ কথা শুনা,

⁸তেওঁৰ পৰা তোমাৰ পথ দূৰত ৰাখা;

⁹নহ’লে তোমাৰ সন্মান অন্যলোকক এৰি দিব লাগিব,

¹⁰তোমাৰ সম্পত্তি অচিনাকী লোকে ভোগ কৰিব;

¹¹আৰু তোমাৰ জীৱনৰ শেষত তুমি আৰ্তনাদ কৰিবা;

¹²তুমি ক’বা, “মই কেনেকৈ শাসন প্রণালীক ঘিণ কৰিছিলোঁ।

¹³মই মোৰ শিক্ষকসকলক মানিচলা নাছিলো,

¹⁴সমাজ আৰু সমবেত লোকসকলৰ মাজত

¹⁵তুমি তোমাৰ নিজৰ পুখুৰীৰ পানী খোৱা,

¹⁶তোমাৰ ভুমুকবোৰ চাৰিওফালে প্লাৱিত হ’ব লাগে নে?

¹⁷সেইবোৰ কেৱল তোমাৰ নিজৰ বাবেই হওক,

¹⁸তোমাৰ ভুমুক আশীৰ্ব্বাদযুক্ত হওক;

¹⁹কাৰণ তেওঁ মৰমীয়াল হৰিণী আৰু লাবন্যময়ী মৃগ,

²⁰কিয়নো হে মোৰ পুত্র, তুমি ব্যভিচাৰিণীত কিয় মত্ত হবা?

²¹কিয়নো মানুহে কৰা সকলো কাম যিহোৱাই চাই,

²²এজন দুষ্ট লোক নিজৰ অপৰাধতে ধৰা পৰে;

²³নিয়মানুবৰ্ত্তিতাৰ অভাৱত তেওঁৰ মৃত্যু হয়;