হিতো 20

¹দ্ৰাক্ষাৰস নিন্দক, আৰু সুৰা দ্বন্দ্ব-কাজিয়া কৰা লোক;

²ৰজাৰ ক্রোধ যুবা সিংহৰ গৰ্জ্জনৰ দৰে;

³বিবাদৰ পৰা দূৰত থকাই মানুহৰ সন্মান;

⁴এলেহুৱা লোকে শৰৎ কালত হাল নাবায়;

⁵মানুহৰ হৃদয়ৰ অভিপ্রায় গভীৰ জলৰ দৰে;

⁶বহুতো লোকে নিজৰ সাধুতা ঘোষণা কৰে;

⁷ন্যায় কাৰ্য কৰা লোকে নিজৰ ন্যায়পৰায়ণতাত চলে,

⁸সিংহাসনত বহা ৰজাই বিচাৰকৰ দ্বায়ীত্ব পালন কৰে;

⁹কোনে ক’ব পাৰে “মই মোৰ হৃদয় শুদ্ধ কৰি ৰাখিছোঁ,

¹⁰পাৰ্থক্য থকা ওজন, আৰু অসমান জোখ,

¹¹এনেকি যুৱক এজনে তেওঁৰ কাৰ্যৰ দ্বাৰাই পৰিচিত হয়,

¹²শ্ৰৱনকাৰী কাণ আৰু দৰ্শনকাৰী চকু,

¹³নিদ্ৰাক ভাল নাপাবা অথবা, তুমি দৰিদ্ৰ হবা;

¹⁴কিনা জনে কয়, “বেয়া! বেয়া!

¹⁵সোণ আৰু অজস্র মূল্যবান পাথৰ আছে;

¹⁶যি জনে অচিনাকীৰ জামিন হয়, তেওঁৰ বস্ত্ৰ লোৱা;

¹⁷প্ৰবঞ্চনাৰে পোৱা পিঠাৰ সোৱাদ মিঠা লাগে;

¹⁸পৰামৰ্শৰ দ্বাৰাই আঁচনিবোৰ সিদ্ধ হয়;

¹⁹পৰচৰ্চ্চাকাৰীয়ে গুপুত কথা প্ৰকাশ কৰে;

²⁰যি জনে নিজৰ পিতৃক নাইবা মাতৃক শাও দিয়ে,

²¹উত্তৰাধিকাৰ আৰম্ভণীতে শীঘ্ৰে পোৱা যায়;

²²এইদৰে নকবা, “মই তোমাৰ ভুলৰ বাবে প্ৰতিকাৰ সাধিম!”

²³যিহোৱাই অসমান ওজন ঘিণ কৰে,

²⁴মানুহৰ ভৰিৰ খোজ যিহোৱাৰ পৰিচালিত;

²⁵কোনো লোকে হঠাতে “এই বস্তু পবিত্ৰ” বুলি কোৱা, মানুহ;

²⁶জ্ঞানী ৰজাই দুষ্টসকলক পৃথক কৰে,

²⁷মানুহৰ আত্মা যিহোৱাৰ প্ৰদীপস্বৰূপ;

²⁸বিশ্বাসযোগ্য আৰু বিশ্বস্বতাৰ নিয়মে ৰজাক সংৰক্ষিত কৰে,

²⁹যুৱকৰ বলেই তেওঁৰ গৌৰৱ,

³⁰ঘা লগোৱা প্ৰহাৰে দুষ্টতা পৰিষ্কাৰ কৰে,