1নিজৰ সিদ্ধতাত চলা দৰিদ্ৰ লোক,
2জ্ঞানৰ অবিহনে অভিপ্রায় থকা ভাল নহয়;
3মানুহৰ অজ্ঞানতাই তেওঁৰ জীৱন ধ্বংস কৰে;
4ধন-সম্পত্তিয়ে অনেক বন্ধু একত্রিত কৰে;
5মিছা সাক্ষী দিয়া জনে দণ্ড নোপোৱাকৈ নাথাকিব;
6অনেক লোকে অনুগ্ৰহ পাবলৈ দয়ালু লোকৰ আগত নিবেদন কৰে,
7যদি দৰিদ্ৰ লোকৰ ভায়েক সকলে তেওঁক ঘিণ কৰে;
8যিজনে জ্ঞান লাভ কৰে, তেওঁ নিজৰ প্ৰাণক প্ৰেম কৰে,
9মিছা সাক্ষী দিয়া জনে দণ্ড নোপোৱাকৈ নাথাকিব;
10অজ্ঞানী লোকে বিলাসীতা জীৱন যাপন কৰা অনুপযুক্ত;
11মানুহৰ বিবেচনাই তেওঁক ক্ৰোধত ধীৰ কৰে,
12ৰজাৰ ক্ৰোধ ডেকা সিংহৰ গৰ্জ্জনৰ দৰে;
13মূৰ্খ পুত্ৰই পিতৃলৈ ধ্বংস আনে,
14ঘৰ আৰু ধন-সম্পত্তি পিতৃসকলৰ পৰা পোৱা উত্তৰাধিকাৰ;
15এলাহে মানুহক দুৰ্ঘোৰ নিদ্রাত পেলায়,
16যি জনে আজ্ঞা পালন কৰে, তেওঁ নিজৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰে;
17যি জনে দৰিদ্ৰক দয়া কৰে, তেওঁ যিহোৱাক ঋণ দিয়ে;
18আশা থাকোতে নিজৰ সন্তানক নিয়মানুবৰ্তিতা শিকোৱা;
19অতি ক্ৰোধী মানুহে দণ্ড পোৱা উচিত;
20তুমি জীৱনৰ শেষ বয়সত জ্ঞানী হ’বলৈ
21মানুহৰ হৃদয়ত বহুতো আঁচনি থাকে;
22আনুগত্য মানুহৰ ইচ্ছাৰে হয়,
23যিহোৱাক তেওঁৰ পাবলগীয়া সন্মান দিয়া,
24এলেহুৱাই পাত্ৰৰ আহাৰত হাত সুমুৱাই,
25নিন্দকক প্ৰহাৰ কৰা, তাতে অশিক্ষিত দূৰদর্শী হ’ব;
26যি পুত্ৰই পিতৃক লুট কৰে, আৰু মাতৃক খেদি দিয়ে,
27হে মোৰ পুত্র, যদি তুমি উপদেশ শুনিবলৈ এৰি দিয়া,
28দুৰ্নীতিগ্রস্ত সাক্ষীয়ে ন্যায় বিচাৰৰ নিন্দা কৰে,
29নিন্দকসকলৰ বাবে দণ্ড যুগুত আছে,