1জ্ঞানৱতী মহিলাই নিজৰ ঘৰ নিৰ্মাণ কৰে;
2যি জনে সৰল পথত চলে, তেওঁ যিহোৱাক ভয় কৰে;
3অজ্ঞানীলোকৰ মুখৰ পৰা তেওঁৰ অহঙ্কাৰৰ অঙ্কুৰ ওলাই;
4য’ত গৰু নাথাকে তাত দানা পাত্ৰ নিকা হৈ থাকে;
5বিশ্বাসী সাক্ষীয়ে মিছা কথা নকয়;
6নিন্দক লোকে প্ৰজ্ঞা বিচাৰিলে তাক নাপায়;
7অজ্ঞানী লোকৰ পৰা আঁতৰি থাকা;
8নিজৰ পথ বুজি পোৱাই দূৰদৰ্শীসকলৰ প্রজ্ঞা;
9দোষাৰ্থক বলি উৎসৰ্গ কৰোঁতে অজ্ঞানীলোকে নিন্দা কৰে;
10হৃদয়ে নিজৰ বেদনা নিজে বুজি পায়;
11দুষ্টলোকৰ ঘৰ ধ্বংস কৰা হ’ব;
12কোনো কোনো পথ মানুহৰ দৃষ্টিত সৰল বোধ হয়;
13দুখৰ সময়তো হৃদয়ে হাঁহিব পাৰে,
14যি জন অবিশ্বাসী, তেওঁ নিজৰ আচৰণৰ ফল ভোগ কৰিব;
15যি জন শিক্ষিত নহয়, তেওঁ সকলো বিশ্বাস কৰে;
16জ্ঞানী লোকে ভয় কৰে আৰু বেয়াৰ পৰা আঁতৰি থাকে;
17ক্ষন্তেকতে খং উঠা লোকে অজ্ঞানীৰ দৰে কাম কৰে;
18অশিক্ষিত লোকৰ মুৰ্খতা বংশানুক্রমে থাকে;
19যিসকল পাপী, তেওঁলোকে সৎ লোকৰ আগত প্রণিপাত কৰে;
20দৰিদ্ৰ লোকক তেওঁলোকৰ নিজৰ সঙ্গীয়েই ঘৃণা কৰে;
21যি জনে চুবুৰীয়াক হেয়জ্ঞান কৰে, তেওঁ পাপ কৰে;
22যি সকলে বেয়া পৰিকল্পনা কৰে, তেওঁলোক জানো বিপথগামী নহয়?
23সকলো কঠিন পৰিশ্ৰমৰ দ্বাৰাই লাভ হয়;
24জ্ঞানী লোকসকলৰ সম্পত্তি তেওঁলোকৰ মুকুট;
25সত্যবাদী সাক্ষীয়ে জীৱন ৰক্ষা কৰে;
26যিহোৱাক ভয় কৰাই দৃঢ়-বিশ্বাস,
27যিহোৱালৈ ভয় ৰখাই জীৱনৰ ভুমুক-স্বৰূপ,
28ৰজাৰ গৌৰৱ অধিক সংখ্যক প্ৰজাত বিচাৰি পোৱা যায়;
29ধৈৰ্যশীল লোকৰ বিবেচনা শক্তি অধিক;
30শান্ত হৃদয় শৰীৰৰ বাবে জীৱন স্বৰূপ;
31যি লোকে দৰিদ্ৰক অত্যাচাৰ কৰে, তেওঁ নিজৰ সৃষ্টিকৰ্ত্তাক শাও দিয়ে;
32দুষ্ট লোক নিজৰ কু-কৰ্মৰ দ্বাৰাই পতিত হয়;
33প্রজ্ঞা হৃদয়ৰ সক্ষ্মদর্শীতাত প্রতিষ্ঠিত হয়;
34সৎ কাৰ্য কৰা দ্বাৰাই দেশৰ উন্নতি হয়;
35জ্ঞানেৰে কাৰ্য কৰা দাসলৈ ৰজাৰ অনুগ্ৰহ থাকে;