হিতো 12

¹যি জনে অনুশাসন ভাল পায়, তেওঁ জ্ঞানকো ভাল পায়;

²শুদ্ধ লোকে যিহোৱাৰ পৰা অনুগ্ৰহ পায়;

³কোনো লোক দুষ্টতাৰ দ্বাৰাই সংস্থাপিত নহয়;

⁴গুণৱতী ভাৰ্যা স্বামীৰ মুকুটৰ দৰে;

⁵সত্যতাত চলা জনৰ পৰিকল্পনা ন্যায় হয়;

⁶দুষ্টলোকৰ কথাবোৰ ৰক্তপাত কৰিবলৈ খাপ দিয়াৰ দৰে হয়;

⁷দুষ্টলোকক বিনষ্ট কৰা হয় আৰু তেওঁলোক নাইকিয়া হয়;

⁸মানুহে নিজৰ প্রজ্ঞা অনুসাৰে প্ৰশংসা পায়;

⁹গুৰুত্বহীন পদত থকাতকৈ কেৱল দাস হোৱাই ভাল;

¹⁰যিজনে সত্যতাত চলে, তেওঁ নিজৰ পশুৰ প্রয়োজনীয়তালৈ যত্ন কৰে;

¹¹যিজনে নিজৰ মাটিত চহায়, তেওঁ জোৰাওকৈ আহাৰ পায়;

¹²দুষ্টলোকে আনৰ পৰা চুৰ কৰা বস্তুৰ প্রতি পাপীলোকে আকাংক্ষা কৰে;

¹³পাপী জনক তেওঁৰ কুকথাই ফান্দত পেলাই;

¹⁴মানুহে নিজৰ কথাৰ ফলৰ দ্বাৰাই ভাল বিষয়ত পৰিপূৰ্ণ হয়;

¹⁵অজ্ঞানীৰ পথ তেওঁৰ নিজৰ দৃষ্টিত শুদ্ধ;

¹⁶অজ্ঞানীয়ে খন্তেকতে খং দেখুৱাই;

¹⁷যিজন সত্যবাদী, তেওঁ ন্যায় কথা কয়;

¹⁸যিজনে বিবেচনা নকৰি তৎক্ষণাত কথা কয়, তেওঁ তৰোৱালৰ আঘাতৰ দৰে;

¹⁹সত্যবাদী ওঁঠ চিৰকাললৈকে থাকে;

²⁰কুকল্পনা কৰা সকলৰ মনত প্ৰতাৰণা থাকে;

²¹সত্যতাত চলা জনলৈ কোনো ৰোগ নাহে;

²²মিছা কোৱা ওঁঠ যিহোৱাৰ ঘিণলগীয়া;

²³দূৰদৰ্শী লোকে জ্ঞান গুপুতে ৰাখে;

²⁴পৰিশ্ৰমীসকলৰ হাতে শাসন কৰিবলৈ পাব;

²⁵মানুহৰ মনৰ দুচিন্তাই তেওঁৰ মূল্য কম কৰে;

²⁶সত্যতাত চলা জন তেওঁৰ বন্ধুৰ পথ দৰ্শক হয়;

²⁷এলেহুৱাই নিজে ধৰা চিকাৰ নাৰান্ধে;

²⁸যিসকলে সজ পথত চলে, তেওঁলোকে জীৱন পায়;