ইয়ো 20

¹তেতিয়া নামাথীয়া চোফৰে পুনৰায় উত্তৰ কৰি ক’লে,

²মোৰ ভাৱনাই উত্তৰ দিবলৈ মোক উদগাইছে,

³মোক লাজ দিয়া উপদেশ মই শুনিলোঁ,

⁴কেতিয়াৰ পৰা ঈশ্বৰে পৃথিৱীত মনুষ্যক স্থাপন কৰিছিল,

⁵দুষ্টবোৰৰ জয়-ধ্বনি যে অলপদিনীয়া,

⁶যদি দুষ্টলোকৰ মাহাত্ম্যই আকাশ পায়গৈ,

⁷তথাপি সি নিজ বিষ্ঠাৰ দৰে চিৰকাললৈকে নষ্ট হ’ব,

⁸সি সপোনৰ দৰে উড়ি যাব, তাক পুনৰ পোৱা নাযাব;

⁹যি চকুৱে তাক দেখিছিল, সেই চকুৱে তাক পুনৰ নেদেখিব;

¹⁰তাৰ সন্তানবোৰে দৰিদ্ৰসকলৰ পৰা অনুগ্ৰহ বিচাৰিব,

¹¹তাৰ অস্থিবোৰ ডেকা কালৰ শক্তিৰ পৰিপূৰ্ণ,

¹²যদিও দুষ্টতা তাৰ মুখত সোৱাদ লাগে,

¹³যদিও সি তাতে ধৰি ৰাখে আৰু এৰি দিব নিবিচাৰে,

¹⁴তথাপি তাৰ আহাৰ পেট পাই বিকৃত হয়,

¹⁵সি ধন-সম্পত্তি গ্ৰাস কৰে, আৰু তাক পুনৰাই বতিঁয়াই পেলাব;

¹⁶সি কালসৰ্পৰ বিষ চুহিব;

¹⁷সি নদীবোৰ দেখা নাপাব,

¹⁸সি নিজ পৰিশ্ৰমৰ ফল ওভোটাই দিব, গ্ৰাস নকৰিব;

¹⁹সি দৰিদ্ৰবোৰক উপদ্ৰৱ আৰু ত্যাগ কৰিলে;

²⁰তাৰ পেট কেতিয়াও তৃপ্ত নহয়;

²¹সি গ্ৰাস নকৰা একোৱেই বাকী নাই;

²²তাৰ বস্তু-বাহানি জোৰাওকৈ থকা সময়তো সি ঠেকত পৰিব;

²³সি নিজ পেট ভৰাবলৈ ধৰোঁতেই, ঈশ্বৰে তাৰ ওপৰত ক্ৰোধাগ্নি পেলাব,

²⁴সি লোহাৰ অস্ত্ৰৰ পৰা পলাই যাব;

²⁵সি বাণ টানিলে, সেয়ে তাৰ গাৰ পৰা ওলাই আহে;

²⁶তাৰ সঞ্চিত বস্তুৰ অৰ্থে ঘোৰ আন্ধাৰ ৰাখি থোৱা হৈছে,

²⁷আকাশ-মণ্ডলে তাৰ অপৰাধ প্ৰকাশ কৰিব,

²⁸তাৰ ঘৰৰ সম্পত্তি উড়ি যাব;

²⁹দুষ্ট মানুহে ঈশ্বৰৰ পৰা পাবলগীয়া ভাগ এয়ে,