1তেতিয়া ইয়োবে পুনৰ উত্তৰ কৰি ক’লে,
2তোমালোকে নো কিমান কাললৈ মোৰ মনত ক্লেশ দিবা,
3তোমালোকে এই দহবাৰ মোক অপমান কৰিলা;
4বাস্তৱিকতে মই যদি ভূল কৰিলোঁ,
5যদি বাস্তৱিকতে তোমালোকে মোৰ ওপৰত গৰ্ব্ব কৰা,
6তেন্তে তোমালোকে জানিবা যে, ঈশ্বৰেহে মোৰ অন্যায় কৰিছে,
7চোৱা, মই অন্যায়ৰ কাৰণে চিঞৰোঁ, কিন্তু কোনেও নুশুনে;
8মই পাৰ হ’ব নোৱাৰাকৈ তেওঁ মোৰ বাটত জেওৰা দিছে,
9তেওঁ মোৰ গৌৰৱস্বৰূপ বস্ত্ৰ সোলোকাই দিলে,
10তেওঁ মোক চাৰিওফালে ভাঙি-ছিঙি পেলোৱাত, মই বিনষ্ট হ’লো;
11তেওঁ মোৰ বিৰুদ্ধে নিজ ক্ৰোধ জ্বলালে;
12তেওঁৰ সৈন্যবোৰে একেলগে আহি মোৰ বিৰুদ্ধে গড় বান্ধিছে,
13তেওঁ মোৰ ভাই-ককাইবোৰক মোৰ পৰা দূৰ কৰিলে,
14মোৰ জ্ঞাতি-কুটুম্ববোৰ আঁতৰ হৈছে,
15মোৰ ঘৰৰ বন্দী আৰু মোৰ বেটীবোৰেও, মোক অচিনাকি যেন জ্ঞান কৰে;
16মোৰ বন্দীক মই মাতিলে, সি উত্তৰ নিদিয়ে;
17মোৰ তিৰোতাৰ আগত মোৰ নিশ্বাস,
18শিশুবোৰেও মোক তুচ্ছ জ্ঞান কৰে;
19মোৰ বিশ্বাসী বন্ধুবোৰে মোক ঘিণ কৰে,
20মই হাড়ে-ছালে লাগিলোঁ;
21হে মোৰ বন্ধু সকল, তোমালোকেই মোক কৃপা কৰা, মোক কৃপা কৰা;
22ঈশ্বৰৰ নিচিনাকৈ তোমালোকেও মোক কিয় তাড়না কৰিছা?
23অস্ মোৰ কথাবোৰ লিখা হোৱা হ’লে,
24অস্, সেইবোৰ লোহাৰ কলম আৰু সীহৰ সৈতে
25কিন্তু মই হ’লে জানো, মোৰ মুক্তিদাতা জীয়াই আছে,
26আৰু মোৰ গাৰ ছাল এইদৰে নষ্ট হোৱাৰ পাছত,
27মই নিজেই তেওঁক দেখা পাম,
28যদি তুমি কোৱা, ‘আমি তাক কেনেকৈ তাড়না কৰিম
29তেনেহলে তোমালোকে তৰোৱাললৈ ভয় কৰা;