ইয়ো 18

¹তাতে চুহীয়া বিল্দাদদে পুনৰায় উত্তৰ কৰি ক’লে,

²তোমালোকেনো কিমান কাল কথা বিচাৰি থাকিবা?

³আমি নো কেলেই পশুতুল্য গণিত হৈছোঁ?

⁴ক্ৰোধত নিজকে বিদৰোৱা যি তুমি,

⁵নিশ্চয় দুষ্টৰ দীপ্তি নুমাই যাব,

⁶তাৰ তম্বুত পোহৰেই আন্ধাৰ হ’ব,

⁷তাৰ খোজৰ শক্তি কম হৈ যাব,

⁸কিয়নো নিজৰ ভৰিয়েই তাক জালৰ মাজত পেলাই দিয়ে,

⁹কুন্দাই তাৰ ভৰিৰ গোৰোহাত ধৰিব,

¹⁰তাৰ নিমিত্তে মাটিত খোৰোচা লুকুৱাই পতা আছে,

¹¹কেইওফালৰ পৰা নানা ত্ৰাসে তাক ভয় লগাব,

¹²ভোকত তাৰ বল কমি যাব,

¹³মৃত্যুৰ জেষ্ঠ পুত্ৰই তাৰ সৰ্ব্বাঙ্গ গ্ৰাস কৰিব,

¹⁴যি তম্বুতেই সি আশ্ৰয় লব, সেই তম্বুৰেই পৰা তাক তুলি নিয়া হ’ব;

¹⁵তাৰ অসম্পৰ্কীয়বোৰে তাৰ তম্বুত বাস কৰিব;

¹⁶তলত তাৰ শিপাবোৰ শুকাব,

¹⁷পৃথিবীৰ পৰা তাৰ সোঁৱৰণ লুপ্ত হ’ব,

¹⁸তাক পোহৰৰ পৰা আন্ধাৰলৈ দূৰ কৰি দিয়া হ’ব,

¹⁹স্বজাতীয়বোৰৰ মাজত তাৰ পো নাতি নাথাকিব,

²⁰তাৰ দুৰ্দ্দিন দেখি পশ্চিমত থকা লোক সকলে বিস্ময় মানিব,

²¹নিশ্চয়ে অধৰ্মিৰ বাসস্থান এনেকুৱা হ’ব,