யோபு 30

¹“இப்போதோ என்னைவிட இளவயதுள்ளவர்கள் என்னை கேலி செய்கிறார்கள்;

²வயது முதிர்ந்ததினாலே பெலனற்றுப்போன அவர்கள் கைகளினால் எனக்கு என்ன உதவியிருந்தது.

³குறைச்சலினாலும் பசியினாலும் அவர்கள் வாடி,

⁴செடிகளுக்குள் இருக்கிற தழைகளைப் பிடுங்குவார்கள்;

⁵அவர்கள் மனிதர்களின் நடுவிலிருந்து துரத்தப்பட்டார்கள்;

⁶அவர்கள் பள்ளத்தாக்குகளின் வெடிப்புகளிலும்,

⁷செடிகளுக்குள்ளிருந்து கதறி, முட்செடிகளின்கீழ் ஒதுங்கினார்கள்.

⁸அவர்கள் மூடரின் மக்களும், தகுதியில்லாதவரின் பிள்ளைகளும்,

⁹ஆனாலும் இப்போது நான் அவர்களுக்குப் பாட்டும் பழமொழியும் ஆனேன்.

¹⁰என்னை மிகவும் வெறுத்து, எனக்குத் தூரமாகி,

¹¹நான் கட்டின கட்டை அவர் அவிழ்த்து,

¹²வலதுபுறத்தில் வாலிபர் எழும்பி, என் கால்களைத் தவறி விழவைத்து,

¹³என் பாதையைக் கெடுத்து, என் ஆபத்தைப் பெருகச் செய்கிறார்கள்;

¹⁴பெரிய வழியை உண்டாக்கி,

¹⁵பயங்கரங்கள் என்மேல் திரும்பிவருகிறது,

¹⁶ஆகையால் இப்போது என் ஆத்துமா என்னில் சோர்ந்துபோனது;

¹⁷இரவுநேரத்திலே என் எலும்புகள் துளைக்கப்பட்டு,

¹⁸வியாதியின் கடுமையினால் என் உடை மாறிப்போனது;

¹⁹சேற்றிலே தள்ளப்பட்டேன்;

²⁰தேவனே உம்மை நோக்கிக் கூப்பிடுகிறேன்;

²¹என்மேல் கோபமுள்ளவராக மாறினீர்;

²²நீர் என்னைத் தூக்கி, என்னைக் காற்றிலே பறக்கவிட்டு,

²³வாழ்வோர் அனைவருக்கும் குறிக்கப்பட்ட தங்கும் இடமாகிய மரணத்திற்கு என்னை ஒப்புக்கொடுப்பீர் என்று அறிவேன்.

²⁴ஆனாலும் நான் எந்த ஒருவனை அவன் ஆபத்திலே தவிக்கவைத்ததும்,

²⁵துன்பப்படுகிறவனைப் பார்த்து அவனுக்காக நான் அழாதிருந்ததும்,

²⁶நன்மைக்காகக் காத்திருந்த எனக்குத் தீமை வந்தது;

²⁷என் உள்ளம் கொதித்து,

²⁸வெயில் படாதிருந்தும், நான் கறுகறுத்து அலைகிறேன்;

²⁹நான் தீக்கோழிகளுக்குச் சகோதரனும்,

³⁰என் தோல் என்மேல் கறுத்துப்போனது;

³¹என் சுரமண்டலம் புலம்பலாகவும்,