We Believe JesusFé, Esperança e Nova Vida

مزامیر 107

Biblica® Open Persian Contemporary Bible 2022 · persa

← مزامیر 106 مزامیر مزامیر 108 →

1خداوند را حمد گویید، زیرا او نیکوست و محبتش تا ابد باقی است.

2کسانی که توسط خداوند نجات یافته‌اند به همه اعلام کنند که خداوند آنها را از دست دشمنانشان نجات داده است

3و آنها را از سرزمینهای بیگانه، از مشرق و مغرب، شمال و جنوب، به سرزمین خودشان بازگردانیده است.

4برخی در صحرا آواره و سرگردان شدند و جای معینی برای سکونت نیافتند،

5گرسنه و تشنه بودند و جانشان به لب رسیده بود.

6پس باید از خداوند، به سبب محبتش و کارهای بزرگی که در حق ایشان انجام داده است، تشکر کنند.

7او جان تشنه و گرسنه را با نعمتهای خوب سیر می‌کند.

8پشت آنها در زیر بار مشقت خم شد و سرانجام افتادند و کسی نبود که ایشان را یاری کند.

9آنگاه در گرفتاری خود نزد خداوند فریاد برآوردند و او آنها را از همه تنگیهایشان رهانید.

10آنها را از مرگی که بر آنها سایه افکنده بود رهانید و زنجیرهای اسارت ایشان را پاره کرد.

11پس باید از خداوند، به سبب محبتش و کارهای بزرگی که در حق آنها انجام داده است، تشکر کنند.

12او درهای مفرغین زندانها را می‌شکند و زنجیرهای اسارت را پاره می‌کند.

13افراد نادان، به سبب رفتار شرارت‌بار و آلوده به گناه خود، ضعیف و بیمار شدند،

14اشتهای خود را از دست دادند و جانشان به لب گور رسید.

15آنگاه در این گرفتاری خود، نزد خداوند فریاد برآوردند و او ایشان را از تنگیهایشان رهایی بخشید.

16او با کلام خود آنها را شفا بخشید و ایشان را از مرگ نجات داد.

17پس باید خداوند را به سبب محبتش و کارهای بزرگی که در حق ایشان انجام داده است، سپاس گویند.

18باید با تقدیم قربانی از او تشکر کنند و با سرودهای شاد کارهایی را که کرده است اعلام نمایند.

19برخی به کشتی سوار شده، به دریا رفتند و به کار تجارت مشغول شدند.

20آنان قدرت خداوند را دیدند و کارهای شگرف او را در اعماق دریاها مشاهده نمودند.

21به امر او بادی شدید ایجاد شد و دریا را طوفانی ساخت،

22چنانکه کشتی‌ها دستخوش امواج گردیدند و بالا و پایین می‌رفتند. سرنشینان آنها، از ترس نیمه جان شدند

23و مثل مستان، تلوتلو خورده، گیج و سرگردان بودند.

24آنگاه در این گرفتاری خود نزد خداوند فریاد برآوردند و او ایشان را از این گرفتاری رهایی بخشید.

25خداوند طوفان را آرام و امواج دریا را ساکت ساخت.

26آنها شاد شدند زیرا از خطر رهایی یافته بودند، و سرانجام به سلامت به بندر مراد خود رسیدند.

27پس آنها نیز باید خداوند را به سبب محبتش و کارهای بزرگی که در حق ایشان انجام داده است، سپاس گویند.

28باید عظمت خداوند را در بین جماعت اسرائیل اعلام کنند و نزد بزرگان قوم، او را ستایش نمایند.

29خداوند رودخانه‌ها را به خشکی مبدل ساخت و چشمه‌های آب را خشک کرد.

30زمین حاصلخیز را به شوره‌زار تبدیل نمود، زیرا ساکنان آن شرور بودند.

31اما بار دیگر زمینهای شوره‌زار و خشک را حاصلخیز و پر از چشمه‌های آب نمود.

32گرسنگان را در آن اِسکان داد تا شهرهایشان را بسازند.

33آنها مزارع و تاکستانها ایجاد کردند، و محصول پربار به دست آوردند.

34خداوند آنها را برکت داده، فرزندان بسیاری به ایشان بخشید، و نگذاشت رمه‌ها و گله‌هایشان کم شوند.

35هنگامی که قوم خداوند در زیر ظلم و ستم رو به نابودی می‌رفتند،

36خداوند کسانی را که بر قومش ظلم می‌کردند خوار و ذلیل ساخت و آنها را در میان ویرانه‌ها، آواره و سرگردان کرد.

37او قوم فقیر و درماندهٔ خود را از زیر بار سختیها رهانید و فرزندان و گله‌های ایشان را افزونی بخشید.

38نیکان این را دیده، شاد خواهند شد اما بدکاران خاموش خواهند شد.

39خردمندان دربارهٔ اینها فکر کنند و رحمت و محبت خداوند را به یاد داشته باشند.

← مزامیر 106 مزامیر مزامیر 108 →