1آیا ندای حکمت را نمیشنوید و به آواز بصیرت گوش نمیدهید؟
2«ای مردم، شما را صدا میزنم.
3ای انسانهای جاهل و نادان به ندای من گوش دهید و زیرکی و فهم کسب کنید.
4سخنان من بر حق است و کسی را گمراه نمیکند.
5سخنان من برای کسی که گوش شنوا داشته باشد واضح و روشن است.
6تعلیمی که من میدهم از طلا و نقره گرانبهاتر است.
7ارزش من از یاقوت بیشتر است و هیچ چیز را نمیتوان با من مقایسه کرد.
8«من حکمتم و از زیرکی و دانایی و بصیرت برخوردار میباشم.
9اگر کسی خداترس باشد، از بدی نفرت خواهد داشت. من از غرور و تکبر، رفتار و گفتار نادرست متنفرم.
10تمام رهبران و بزرگان جهان به کمک من حکمرانی میکنند.
11«من کسانی را که مرا دوست دارند، دوست میدارم. آنانی که در جستجوی من باشند مرا خواهند یافت.
12ثروت و حرمت، اموال و موفقیت در اختیار من است.
13بخششهای من از طلای ناب و نقرهٔ خالص بهتر است.
14راههای من عدل و حق است.
15ثروت حقیقی از آن کسانی است که مرا دوست دارند، زیرا من خزانههای ایشان را پر میسازم.
16«در ابتدا، قبل از آفرینش عالم هستی، خداوند مرا با خود داشت.
17از ازل، پیش از به وجود آمدن جهان، من شکل گرفتم8:23 یا «من مقرر شدم»..
18قبل از پیدایش اقیانوسها و چشمههای پر آب،
19قبل از آنکه کوهها و تپهها به وجود آیند،
20قبل از آنکه خدا زمین و صحراها و حتی خاک را بیافریند من به وجود آمدم.
21«هنگامی که خدا آسمان را استوار ساخت و افق را بر سطح آبها کشید من آنجا بودم.
22وقتی ابرها را در آسمان گسترانید و چشمهها را از اعماق جاری نمود،
23وقتی حدود دریاها را تعیین کرد تا آبها از آن تجاوز نکنند و وقتی اساس زمین را بنیاد نهاد،
24من نزد او معمار بودم. موجب شادی همیشگی او بودم و در حضورش شادی میکردم.
25دنیا و انسانهایی که او آفریده بود مایهٔ خوشی من بودند.
26«پس ای جوانان به من گوش دهید، زیرا همهٔ کسانی که از دستورهای من پیروی میکنند سعادتمندند.
27به نصیحت من گوش کنید؛ عاقل باشید و نصیحت مرا رد نکنید.
28خوشا به حال کسی که به من گوش دهد و هر روز جلوی در خانهٔ من انتظار مرا بکشد،
29زیرا هر که مرا بیابد حیات را یافته و خداوند را خشنود ساخته است؛
30اما کسی که مرا از دست بدهد به جانش لطمه میزند، آنانی که از من متنفر باشند مرگ را دوست دارند.»