1آنگاه الیفاز تیمانی پاسخ داد:
2ای ایوب، فکر میکردیم آدم عاقلی هستی، ولی سخنان احمقانهای به زبان میآوری. حرفهای تو پوچ و توخالی است.
3هیچ آدم حکیمی با این حرفهای پوچ از خود دفاع نمیکند.
4مگر از خدا نمیترسی؟ مگر برای او احترامی قائل نیستی؟
5حرفهای تو گناهانت را آشکار میسازد. تو با حیله و نیرنگ صحبت میکنی.
6لازم نیست من تو را محکوم کنم، چون دهان خودت تو را محکوم میکند.
7تو چه چیزی بیشتر از ما میدانی؟ تو چه میفهمی که ما نمیفهمیم؟
8در میان ما ریشسفیدانی هستند که سنشان از پدر تو هم بیشتر است!
9آیا تسلی خدا برای تو کم است که آن را رد میکنی؟ ما از طرف خدا با ملایمت با تو سخن گفتیم.
10ولی تو به هیجان آمدهای و چشمانت از شدت عصبانیت برق میزنند.
11تو بر ضد خدا سخن میگویی.
12بر روی تمام زمین کدام انسانی میتواند آنقدر پاک و خوب باشد که تو ادعا میکنی که هستی؟
13خدا حتی به فرشتگان خود نیز اعتماد ندارد! در نظر او حتی آسمانها نیز پاک نیستند،
14چه رسد به انسان گناهکار و فاسد که شرارت را مثل آب سر میکشد.
15مرد شریر تمام عمرش در زحمت است.
16صداهای ترسناک در گوش او طنین میاندازد و زمانی که خیال میکند در امان است، ناگهان غارتگران بر او هجوم میآورند.
17در تاریکی جرأت نمیکند از خانهاش بیرون برود، چون میترسد کشته شود.
18به دنبال نان، این در و آن در میزند و امیدی به آینده ندارد.
19مصیبت و بدبختی مانند پادشاهی که آمادهٔ جنگ است، او را به وحشت میاندازد و بر او غلبه میکند،
20زیرا او مشت خود را بر ضد خدای قادر مطلق گره کرده، او را به مبارزه میطلبد،
21و گستاخانه سپر ضخیم خود را به دست گرفته، به سوی او حملهور میشود.
22و تمام ثروتش بر باد خواهد رفت.
23تاریکی برای همیشه او را فرا خواهد گرفت. نفس خدا او را از بین خواهد برد و شعلههای آتش، دار و ندار او را خواهد سوزانید.
24پس بهتر است با تکیه کردن به آنچه که ناپایدار و فانی است خود را گول نزند، زیرا این کار ثمری ندارد.
25قبل از آنکه بمیرد، بیهودگی تمام چیزهایی که بر آنها تکیه میکرد برایش آشکار خواهد شد، زیرا تمام آنها نیست و نابود خواهند شد.
26او مانند درخت انگوری که میوهاش قبل از رسیدن پلاسیده و مثل درخت زیتونی که شکوفههایش ریخته باشد، بیثمر خواهد بود.
27اشخاص خدانشناس، بیکس خواهند ماند و خانههایی که با رشوه ساختهاند در آتش خواهد سوخت.
28وجود این اشخاص از شرارت پر است و آنها غیر از گناه و نیرنگ چیزی به بار نمیآورند.