1این است برکتی که موسی، مرد خدا، قبل از مرگش به قوم اسرائیل داد:
2«خداوند از کوه سینا آمد،
3او قوم خود را دوست میدارد
4قوانینی که من برای قوم اسرائیل آوردم،
5خداوند در یِشورون33:5 «یِشورون» در عبری به معنی «عادل» است که در اینجا کنایه از «اسرائیل» میباشد. پادشاه شد،
6موسی دربارهٔ قبیلهٔ رئوبین چنین گفت:
7و دربارهٔ قبیلهٔ یهودا گفت:
8دربارهٔ قبیلهٔ لاوی گفت:
9ایشان تو را بیش از پدر و مادر، برادر و فرزند خود، دوست داشتند،
10آنها قوانین تو را به بنیاسرائیل میآموزند
11ای خداوند، قبیلهٔ لاوی را برکت بده
12موسی دربارهٔ قبیلهٔ بنیامین چنین گفت:
13دربارهٔ قبیلهٔ یوسف چنین گفت:
14سرزمینشان در هر فصلی پر بار باشد
15کوههای قدیمیشان پر از درخت میوه شوند
16در زمینشان وفور نعمت باشد
17یوسف در قوت مانند گوسالۀ نر است،
18موسی دربارهٔ قبایل زبولون و یساکار چنین گفت:
19زبولون و یساکار قومها را به کوه خود دعوت خواهند کرد
20دربارهٔ قبیلهٔ جاد گفت:
21بهترین قسمت سرزمین را برای خود برگزید،
22موسی دربارهٔ قبیلهٔ دان چنین گفت:
23دربارهٔ قبیلهٔ نفتالی گفت:
24دربارهٔ قبیلهٔ اشیر چنین گفت:
25دروازههای شهرهایش با پشتبندهای آهنین محصور شود،
26«ای یِشورون، خدایی مانند خدای تو نیست.
27خدای ازلی پناهگاه توست
28پس اسرائیل در امنیت ساکن خواهد شد.
29خوشا به حال تو، ای اسرائیل،