1«ای آسمان گوش بگیر تا بگویم،
2تعلیم من مثل باران خواهد بارید
3نام خداوند را ستایش خواهم کرد،
4خداوند همچون صخرهای است
5«قوم او فاسد شده، باعث ننگ او گشتهاند،
6ای قوم احمق و نادان!
7«روزهای گذشته را به یاد آر،
8آنگاه که خدای متعال، زمین را میان قومها تقسیم کرد،
9«زیرا قوم اسرائیل متعلق به خداوندند؛
10او اسرائیل را در بیابان خشک و سوزان یافت،
11درست مانند عقابی که جوجههایش را به پرواز درمیآورد،
12او قوم خود را خودش رهبری نمود
13خداوند به آنها کوهستانهای حاصلخیز بخشید
14بهترین گاوان و گوسفندان را به آنان بخشید
15«اما یِشورون32:15 «یِشورون» به معنی «درستکار» است. در اینجا کنایه از اسرائیل است آنگاه که درستکار بود. سیر شده، یاغی گشت،
16آنها با بتپرستی قبیح خود،
17به بتها که خدا نبودند قربانی تقدیم کردند
18آنها خدایی را که ”صخره“ شان بود
19«وقتی خداوند دید که پسران و دخترانش چه میکنند،
20او فرمود: ”آنها را ترک میکنم تا هر چه میخواهد بر سرشان بیاید،
21آنها با پرستش خدایان بیگانه و باطل،
22خشم من افروخته شده، زمین و محصولش را خواهد سوزانید،
23بلایا بر سر ایشان خواهم آورد
24آنها را با گرسنگی و تب سوزان
25در بیرون، شمشیرِ دشمنان، کشتار خواهد کرد
26میخواستم آنها را به کلی هلاک کنم،
27ولی فکر کردم که شاید دشمنان بگویند:
28«اسرائیل قومی است نادان و بیفهم.
29ای کاش شعور داشت
30چرا هزار نفرشان از یک نفر،
31حتی دشمنانشان نیز میدانند که
32دشمنان اسرائیل مانند مردم سدوم و عموره فاسدند،
33مانند شرابی هستند که از زهر مار گرفته شده باشد.
34«خداوند میفرماید: ”آنچه دشمنان کردهاند نزد من ذخیره شده
35من به موقع آنها را مجازات خواهم کرد.
36«خداوند به داد قومش خواهد رسید
37خداوند به قومش خواهد گفت:
38و چربی قربانیها را به آنان میخوراندید
39بدانید که تنها من خدا هستم
40من که تا ابد زنده هستم،
41که شمشیر براق خود را تیز کرده،
42تیرهایم غرق خون دشمنان خواهند شد،
43«ای آسمانها، با او شادی کنید،
44موسی به قوم گفت: «سخنانی را که امروز به شما گفتم، در دل خود جای دهید و به فرزندان خود دستور دهید تا به دقت از تمام قوانین خدا اطاعت کنند؛
45زیرا این قوانین کلماتی بیارزش نیستند، بلکه حیات شما هستند. از آنها اطاعت کنید تا در سرزمینی که در آن طرف رود اردن تصرف خواهید کرد عمر طولانی داشته باشید.»
46همان روز خداوند به موسی گفت:
47«به کوهستان عباریم واقع در سرزمین موآب مقابل اریحا برو. در آنجا بر کوه نبو برآی و تمام سرزمین کنعان را که به قوم اسرائیل میدهم، ببین.
48سپس تو در آن کوه خواهی مرد و به اجداد خود خواهی پیوست همانطور که برادرت هارون نیز در کوه هور درگذشت و به اجداد خود پیوست،
49زیرا هر دو شما در برابر قوم اسرائیل، کنار چشمهٔ مریبهٔ قادش واقع در بیابان صین، حرمت قدوسیت مرا نگه نداشتید.
50سرزمینی را که به قوم اسرائیل میدهم، در برابر خود، خواهی دید ولی هرگز وارد آن نخواهی شد.»