1केरीन आवो, मसीन हिक ने सुरवात सोड़ीन, आपु खेरायीन उगे ओंगाण वोड़ती जाता, एने मोतीन डायलाह रेन कामान द्वारे पासतावान पायो पोशा नाय टाके, एने बोगवानान उपेर वालो बुरहो,
26:2 बपतीस्मा; नाहते चोखो केरनेन नेम।बपतीस्मान हिक एने उपेर आथाह मेलनो, एने मुरेल माय रेन जीव उठणो, एने कायेम ने नियाव।
3एने केदी बोगवान होदी ते आपु ओहलोच केरहु।
4काहाकाय जा माणहे बोरहाह सोड़ देतेह, ताह पुशो पासतावो केरनेन केरता किहीक लाव सेकतेह? ता एक वार बोगवानान उजेड़ माय एता; जा हेरगावाला वरदानान होवाद चाखील एने चोखाला जीवान आपणो वाटो सापड़ायेल हेते,
5एने ता बोगवानान वचन कोलोक हाजो हे ज्य जाणेल हेते, एने जो आवणारा कालान केरता ताकेत हे।
6एने केदी ता बोरहाम रेन बोटकी जाती ते ताह पोशो मोन फिरावणे नाह एण्यो हे, काहाकाय ता बोगवानान बेटाख पोशा खुरूसखाम पोर चेड़ावतेह, एने ताह आखान ओंगाण ईजुत वेरनेन बाराम बाणावतेह।
7काहाकाय ती देरती कायेम पोड़नार पाण्याह हुकाड़ दिथे, एने पिय पियेन किरसाणान केरता लागणार कामाय पाकाड़ेह, ती बुय बोगवानान उगे रेन बोरकेत सापड़ावेह।
8पुण ती बुय काटा एने खेड़ उगाड़ेह, ते ती काईच कामान नाह सोती एने तीह बोगवानान हाराप एने आक्ठा केरीन खेतेम केरनेन बिय हे।
9पुण एय मोंगाल्ला दोस्ती, आमु इहकेरीन वातु केरतेह, पुण तुमरा बाराम ज्याह रेन बी हाजी वातुन बुरहो हे। ती वातु जी तुमरा सुटकाराह लागेल हे।
10तुमू बोगवानान माणहान कायेम मोदेक केरीन जो मोंग देखाड़ेल हेते, ताह एने तुमरा दिहरा कामाह बोगवान केदी नाय विहरी तु अन्यायी नाह सुतो।
11आमरी जुलूम होवटी आसा हे, काय तुमू माय रेन एकेक जाण जिवाय वोर इहीचकेरीन केठीण मेहनेत किरते रिवो, काय जान तुमू आसा किरते रेतेह।
12आमरी ज्यी आसा नाह काय तुमू आलह्या बुणो, पुण ता माणहान गेत बुणो, जा बुरहो एने दिरी हेऱ्या ती वोस्तुह सापड़ावतेह, जान बोगवान वायदो किरेल ईतो।
13बोगवान जेवी अब्राहामाह वायदो किऱ्यो ते सुगोण खाणेन केरता तान ओंगाण सोताह रेन मुठो दिहरो कुणीच नाह एतो, केरीन तो ताच ने नाव माय ज्यी सुगोण खाईल।
14एने केयो, “मी वायदो केरथु काय तुवाह खेरीच बोरकेत आपुह, एने तुवाह जुलूम होवटा सोरा आपुह।”
15एने केरीन अब्राहाम दिर मेलीन वाट जुवते रिनो, एने ताह तो जुड़नो, जान वायदो बोगवान ता हिऱ्यो किरेल ईतो।
16काहाकाय माणुह ते ताह रेन एगदा मोटला माणहान सुगोण खाणे, एने ती सुगोण सोब बोलचालीह बोंद केरीन जो काय केवाय जाथे ताह पाक्को केर दिथे।
17बोगवान किरेल वायदाह लेणाराह तु साप केर देणे होदतालो, काय तु तान उद्देशाह केदी नाह बोदेलने; केरीन तु तान वायदा हिऱ्यो तान सुगोण जोड़ दिनो।
18न्या दुय वातु हेत्यु तान वायदो एने तान सुगोण ज्यु केदी नाह बोदेल सेकत्यु एने जीन बाराम बोगवान केदी जुठ नाह केय सिकेत। केरीन आपु जा बोगवानान आहने आसरो लेणेन केरता आयेल हेते एने जी आसा तु आपेल हे तीह देरीन जुलूम खुसी माय बोरायेल हेते।
19ज्यी आसा आपणा जीवान केरता ओहलो लंगर हे जो थोबीन एने मोजबुत हे, एने पोड़दान माय चोखाले जागे वोर पुचेह,
20जाहरी यीशु आपणी वोतीन आपुह रेन पेल रिगेल, तु मलकिसिदक ने रिती माय कायेम कायेम ने केरता मुखी चाकर्यो बोण गीयो।6:20 मलकिसिदक माय (देखी 5:6।)