1काहाकाय कायदो ज्या माय आवणार हाजी वोस्तुन दिवो हे; पुण तान हासलीन वेह नाह, तानकेरीन ता एकुस बातीन बोलीन द्वारे जो एकेक वोरीह बिगेर चुकी चेड़ावतेह, आहने आवणाराह केदी बी खेरो नाह केर सिकेत।
2नाहते तान बोली चेड़ावणो बोंद काह नाह एय जात? ज्यानकेरीन जेवी सेवा केरनारे एकुस वार चोखा एय जाता, ते उंजु तान मोन ताह पापी नाय ठेरावतो।
3पुण तान द्वारे एकेक वोरीह पापान एर केऱ्या केरनो।
4काहाकाय ज्यो नाह एण्यो हे काय बोयलान एने बोकड्यान लुय पापाह सेटो केरी।
5तानकेरीन मसी दुनिया माय आवणे बुखेत किथे:
6होम बोली एने पाप बोली केरीन तु खुस नाह ईनो।
7तेवी मी कियेल, ‘जिहकेरीन पुस्तेक माय लिखेल हे, देख, मी न्या हे,’
8उपेर ते तु किथे, “नाह तु बोली एने बेट एने होम बोल्यीह एने पाप बोल्यीह हुद्यो, एने नाह ताकेरीन खुस ईनो,” ज्यी बोल्यी ते कायदा माय चेड़ावणो।
9पुशो ज्य बी किथे, “हुमेल, मी आव लागेल हे काय तारी आसा पुरी केरू,” तु पेल्लाह उठाड़ दिथे काय दिहराह बोणावी।
10तीस आसा माय आपु यीशु मसीन सेरीरान एकुस वार बोली चेड़नेन द्वारे चोखा एय जायेल हेते। वेदी पोर बोली
11एकेक चाकर्यो ते उबरीन दाड़ीन दिह सेवा किरेह, एने एकुस बातीन बोलीह जो पापाह केदी बी सेटो नाह केर सिकेत, तालताल चेड़ावतेह।
12पुण ज्यो एदमी ते पापान बोदले एकुस बोली जेलेम ने केरता चेड़ावीन बोगवानान जीवड़े जाय बुहेल हे।
13एने तुलबूखे रेन ज्यो वाट जुवीह, काय तान दुसमोन तान पाया बुंदेन चोवकी बोणी।
14काहाकाय तो एकुस बोलीन द्वारे ताह जा चोखा एय जातेह, कायेम ने केरता खेरा केर दियेल हे।
15एने चोखालो जीव बी आपुह ज्यीस गोवाय किथे; काहाकाय तु पेल कियेल ईतो,
16“मालीक किथे काय जो वायदो मी ता दिह्यान पासाण
17पुशो तो ज्य किथे, “मी तान पापाह एने तान एदेरमान कामाह पुशो केदी एर नाय केरू।”
18एने जेवी तान माफी एय जायेल हे, ते उंजु पापान बोली नाह रेनी।
19ज्यानकेरीन एय बाय बोणहा, जेवी आपुह यीशुन लुय ने द्वारे ता नोवाली एने जिवताली वाटी केरीन चोखाला जागा माय रिगणेन ईमोत एय जायेल हे,
20जो तो पोड़दान द्वारे मतलब तान खुद ने सेरीर ने द्वारा एन नोवालो एने जीवताली वाटीन माद्यम उगाड़ दियेल हे।
21एने ज्यानकेरीन काय आपणो उहलो मुठलो चाकर्यो हे, जो बोगवानान गेरान आदिकारी हे,
22ते आवो, आपु खेरला मोना केरीन एने आखा बोरहा हेऱ्या, एने मोनान दोस ने बावना चोखो केरनेन केरता मोना पोर लुय हितड़ीन, एने सेरीराह चोखाला पाण्या केरीन दोवीन बोगवानान आहने जाता।
23आवो आपु आपणी आसान अंगीकाराह मोजबुती माय देरीन रेता, काहाकाय जो वायदो किरेल हे, तो खिरो हे;
24एने मोंग, एने हाजाला कामा माय उहरावणेन केरता आपु एका दिहरान चिन्ता केऱ्या केरता,
25एने एका दिहरा हेऱ्या एकठा एणेन नाय सोड़ी, जिहकेरीन काय कोलाक ने रिती हे, पुण एका दिहराह उत्साहित केरती रिवो; एने जीहे जीहे ता दिह्याह आहने आवतालो दिखहो तिहे तिहे उंजु बी ज्यो केऱ्या किरो।
26काहाकाय खेरायीन ओलखात सापड़ावणेन पासाण केदी आपु जाण बुजीन पाप किरते रेहु, ते पापान केरता उंजु काल्लीस बोली बाकी नाह सोती।
27होव, डेंड ने एक बिय एने वाट जोवणो एने आक्ठान जिर बाकी हे जो विरोद केरनाराह खेतेम केर देय।
28जेवी मुसान कायदाह नाह माणनारे, दुय नाहते तीन जाणान गोवाय पोर, बिगेर गीण केरीन माराय जातालो।
29ते विचार केर लिवो काय तो कोलोक बारो डेंडान लायेक ठेराय, जो बोगवानान बेटाख पाया केरीन चेदेल एने वायदान लुयीह, जी केरीन तो चोखालो ठेरायेल ईतो, एठो किरेल हे, एने गीण ने जीवान अपमान किरेल हे।
30काहाकाय आपु ताह जाणतेह, जो कियेल, “बुदलो लेणेन मारो काम हे, मीच बुदलो आपुह।” एने पोशो ज्य काय “मालीक तान माणहान नियाव केरी।”
31जीवताला बोगवानान आथा माय पोड़ने बिय आवी ओहली वात हे।
32पुण ता पासाणल्या दिह्याह एर किरो, जा माय उजेड़ सापड़ावीन दुखान मोटली वेला माय थोबीन रेना।
33केदी केदी ते ज्य काय तुमू चिहटा एने सेताव वेठतेन तामाशो बोणना, एने केदी ज्य काय तुमू तान हाती बोणना जान वेला पुड़ेल एती।
34काहाकाय तुमू ता पोर बी गीण केऱ्या जा जेली माय एता, एने तुमरो मालदेन बी खुसी माय चोराणे देना; ज्यो सोमजीन काय तुमू फाय एक उंजु बी हाजो एने जेलेमक्योस थोबणार मालदेन हे।
35केरीन ईमोत मा सोड़ो काहाकाय तान फोल मोटलो हे।
36काहाकाय तुमूह दिर खाणो जोरवरी हे, काहाकाय बोगवानान आसाह पुरी केरीन तुमू वायदान फोल सापड़ावहो।
37काहाकाय पुस्तेक किथे:
38पुण मारो देरमी जाण बोरहा केरीन जीवतालो रेय;
39पुण आपु सेटा एणारे नाह सोता काय खेतेम एय जाहु, पुण बुरहो केरनारे हेते काय जीवाह वोचाड़ी।