1चोखालो जीव साप साप किथे काय ओंगाणल्या काला माय बोटकाड़नार खाराब जीवान हिकवोण पोर मोन लागाड़ीन थोड़ाक माणहे बोरहाम रेन बोटेक जाती।
2ज्यो ता जुठा माणहान कोपेट ने कारेण एय, जान मोन मोर जायेल हे जीहे काय हेलेगताला लोखंडा केरीन डाग दियेल ने गीत हे।
3ता वाराड़ मा किरो इहकेरीन हिकाड़ते एने खाणान थोड्युक वोस्तु हेऱ्यो रेन सेटा रेणेन हिकवोण आपती, ताह बोगवान ज्यानकेरता बाणायेल काय बुरहो केरनारे एने खेरायीह ओलेखणारे ताह दन्यवाद केरीन खाती।
4काहाकाय बोगवानान द्वारा बाणायेल आखी चिज हाजी हे, एने काल्ली बी चिज नाकार केरनेन केरता बाणायेल नाह सोत्यु।
5काहाकाय बोगवानान वचन एने विन्ता केरीन बोगवानाह समर्पित एय जाथे।
6केदी तु बायह्याह ज्यी वातु एर केराव रिहे, ताहार मसी यीशुन हाजालो सेवक ठेराहे; एने बोरहान वातु एने ती खेरली हिकवोणाह जीह तु मानतेन आयेल हे, तारो पोहणो ईती रेय।
7पुण बोगवानाह नाह जाणते त्यु डोकर्युन वार्ताह रेन सेटा रिवो; एने बोक्तीन मेहनेत केर।
8काहाकाय सेरीरान मेहनेत कोम फायदान हे, पुण बोक्ती केरने आखी वातुन केरता फायदो हे, काहाकाय ताह एवीन एने आवता जीवणान बाराम वायदो जुड़ेल हे।
9ज्यी वात खेरीच एने आखी बातीन पुरो मान्नेन एने बुरहो केरनेन बाराबोर हे।
104:10 मेहनेत किरेल; थोड़ाक लेख माय चिहटा सेहेन किरेल लिखेल हे।काहाकाय आमु मेहनेत एने कोसीत ज्यास ने केरता केरतेह काय आमरी आसा ता जीवताला बोगवाना पोर हे, जो आखा माणहाह एने खास केरीन बुरहो केरनारान केरता सुटकारो आपणार हे।
11ज्यु वातुन उकुम आप एने हिकाड़ते रे।
12कुण बी तारी जुवानीह खाराब जाणने नाय जुवे; पुण तु वचना माय, एने व्यवहारा माय, एने मोंग माय, एने बोरहा माय एने चोखाला माय आखा बुरहो केरनारान केरता एक हाजो हिक बोण जा।
13जाह वोर मी नाय आवो, ताह वोर चोखाली पुस्तेक वाचीन होमलाड़नेन, एने पारचार किरते एने हिकाड़ने माय खुस रे।
14तुवा पोर डावाला माणहे आथ मेलनेन बुखेत जाणकारान द्वारा जो वरदान तुवाह आपायेल हे, दिहरी उगे द्यान मा लागाड़े।
15ज्यी वातुह सोचते रे एने ज्यास माय तारो द्यान लागाड़ मेल, काहाकाय तार वोड़ती आखा देखाय।
16तार उगे एने तारा हिकाड़नेन उगे हास केरीन द्यान मेल, ज्यी वातु पोर मोजबुत रे; काहाकाय केदी तु ओहलो केरती रिहे ताहार तारो एने तार होमेलनारान केरता सुटकारान कारेण बोणहे।