ഉത്തമഗീതം 5

¹എന്റെ സഹോദരീ, എന്റെ കാന്തേ, ഞാൻ എന്റെ ഉദ്യാനത്തിൽ വന്നുചേർന്നിരിക്കുന്നു;

²ഞാൻ നിദ്രാധീനയായി എങ്കിലും എന്റെ ഹൃദയം ഉണർന്നിരുന്നു.

³അതിനു ഞാൻ, “എന്റെ അങ്കി ഞാൻ അഴിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു—

⁴എന്റെ പ്രിയൻ വാതിൽക്കൊളുത്തിലേക്ക് തന്റെ കൈനീട്ടി;

⁵ഞാൻ എന്റെ പ്രിയനായി വാതിൽ തുറക്കാൻ എഴുന്നേറ്റു,

⁶ഞാൻ എന്റെ പ്രിയനുവേണ്ടി തുറന്നു,

⁷നഗരത്തിൽ റോന്തുചുറ്റുന്ന കാവൽഭടന്മാർ

⁸ജെറുശലേംപുത്രിമാരേ, എനിക്കുറപ്പുനൽകുക—

⁹സ്ത്രീകളിൽ അതിസുന്ദരീ,

¹⁰എന്റെ പ്രിയൻ വെൺമയും ചെമപ്പുമുള്ളവൻ,

¹¹അവന്റെ ശിരസ്സ് തനിത്തങ്കം;

¹²നീരൊഴുക്കുകൾക്കരികത്തെ

¹³അവന്റെ കവിൾത്തടങ്ങൾ പരിമളം പരത്തുന്ന

¹⁴അവന്റെ ഭുജങ്ങൾ

¹⁵തങ്കത്തറകളിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന

¹⁶അവന്റെ വായ് മാധുര്യം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു;