ഉത്തമഗീതം 4

¹എന്റെ പ്രിയേ! നീ എത്ര സുന്ദരി!

²ഇപ്പോൾ രോമം കത്രിച്ച് കുളിച്ചുകയറിവരുന്ന

³നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ കടുംചെമപ്പു ചരടിനുതുല്യം;

⁴നിന്റെ കഴുത്ത് അതികമനീയമായി നിർമിച്ച4:4 ഈ വാക്യഭാഗത്തിനുള്ള എബ്രായപദങ്ങളുടെ അർഥം വ്യക്തമല്ല.

⁵നിന്റെ സ്തനദ്വയങ്ങൾ രണ്ടു മാൻകിടാങ്ങൾക്കു സമം,

⁶പകൽ പുലർന്ന്

⁷എന്റെ പ്രിയേ, നീ സർവാംഗസുന്ദരിതന്നെ;

⁸എന്റെ മണവാട്ടീ, ലെബാനോനിൽനിന്ന് എന്റെകൂടെ വരിക,

⁹എന്റെ സഹോദരീ, എന്റെ മണവാട്ടീ, നീ എന്റെ ഹൃദയം കവർന്നിരിക്കുന്നു;

¹⁰എന്റെ സഹോദരീ, എന്റെ കാന്തേ, നിൻപ്രേമം എത്ര ആനന്ദദായകം,

¹¹എന്റെ കാന്തേ, നിന്റെ ചുണ്ടുകൾ തേനടപോലെ മാധുര്യമേറിയത്;

¹²എന്റെ സഹോദരീ, എന്റെ കാന്തേ, നീ കെട്ടിയടച്ച ഒരു ഉദ്യാനം;

¹³നിന്റെ ചെടികൾ

¹⁴ജടാമാഞ്ചിയും കുങ്കുമവും

¹⁵നീ4:15 അഥവാ, ഞാൻ ഒരു ഉദ്യാനജലധാരയാണ്,

¹⁶വടക്കൻകാറ്റേ, ഉണരൂ,