Zabura 119

¹Albarka ta tabbata ga waɗanda rayuwarsu ba ta da abin zargi,

²Albarka ta tabbata ga waɗanda suke kiyaye ƙa’idodinsa

³Ba sa yin wani abin da ba daidai ba;

⁴Ka shimfiɗa farillan

⁵Kash, da a ce hanyoyina tsayayyu ne

⁶Da ba zan sha kunya ba

⁷Zan yabe ka da zuciya ta gaskiya

⁸Zan yi biyayya da ƙa’idodinka;

⁹Yaya matashi zai kiyaye hanyarsa da tsabta?

¹⁰Na neme ka da dukan zuciyata;

¹¹Na ɓoye maganarka a cikin zuciyata

¹²Yabo ya tabbata gare ka, ya Ubangiji;

¹³Da leɓunana na ba da labarin

¹⁴Na yi farin ciki da bin farillanka

¹⁵Na yi tunani a kan farillanka

¹⁶Na yi murna a cikin ƙa’idodinka;

¹⁷Ka yi alheri ga bawanka, zan kuwa rayu;

¹⁸Ka buɗe idanuna don in iya gani

¹⁹Ni baƙo ne a duniya;

²⁰Zuciyata ta ƙosa saboda marmari

²¹Ka tsawata wa masu fariya, waɗanda suke la’anta

²²Ka cire mini ba’a da reni,

²³Ko da yake masu mulki sun zauna tare suna ɓata mini suna,

²⁴Farillanka ne abin farin cikina;

²⁵An kwantar da ni ƙasa cikin ƙura;

²⁶Na ba da labari hanyoyina ka kuma amsa mini;

²⁷Bari in gane koyarwar farillanka;

²⁸Raina ya gaji da baƙin ciki;

²⁹Ka kiyaye ni daga hanyoyin ruɗu;

³⁰Na zaɓi hanyar gaskiya;

³¹Na riƙe farillanka kankan, ya Ubangiji;

³²Ina gudu a kan hanyar umarnanka,

³³Ka koya mini Ya Ubangiji, don in bi ƙa’idodinka;

³⁴Ka ba ni ganewa, zan kuwa kiyaye dokarka

³⁵Ka bi da ni a hanyar umarnanka,

³⁶Ka juye zuciyata wajen farillanka

³⁷Ka juye idanuna daga abubuwa marasa amfani;

³⁸Ka cika alkawarinka ga bawanka,

³⁹Ka kawar da shan kunyar da nake tsoro,

⁴⁰Ina marmarin farillanka ƙwarai!

⁴¹Bari ƙaunarka marar ƙarewa ta zo gare ni, ya Ubangiji,

⁴²sa’an nan zan amsa wa masu cin mutuncina,

⁴³Kada ka ƙwace maganarka daga bakina,

⁴⁴Kullayaumi zan yi biyayya da dokokinka,

⁴⁵Zan yi ta yawo a sake

⁴⁶Zan yi maganar farillanka a gaban sarakuna

⁴⁷gama ina farin ciki da umarnanka

⁴⁸Na ɗaga hannuwana ga umarnanka, waɗanda nake ƙauna,

⁴⁹Tuna da maganarka ga bawanka,

⁵⁰Ta’aziyyata cikin wahalata ita ce

⁵¹Masu fariya suna yi mini ba’a ba tare da an hana su ba,

⁵²Na tuna da dokokinka na tun dā, ya Ubangiji,

⁵³Fushi ya kama ni saboda mugaye,

⁵⁴Ƙa’idodinka su ne kan waƙata

⁵⁵Da dare na tuna da sunanka, ya Ubangiji,

⁵⁶Wannan shi ne na saba yi,

⁵⁷Kai ne rabona, ya Ubangiji;

⁵⁸Na nemi fuskarka da dukan zuciyata;

⁵⁹Na lura da hanyoyina

⁶⁰Zan gaggauta ba zan ɓata lokaci ba

⁶¹Ko da yake mugaye sun ɗaura ni da igiyoyi,

⁶²Da tsakar dare nakan tashi in gode maka

⁶³Ni aboki ne ga duk mai tsoronka,

⁶⁴Duniya ta cika da ƙaunarka, ya Ubangiji;

⁶⁵Ka yi wa bawanka alheri

⁶⁶Ka koya mini sani da kuma hukunci mai kyau,

⁶⁷Kafin in sha wahala na kauce,

⁶⁸Kai nagari ne, kuma abin da kake yi yana da kyau;

⁶⁹Ko da yake masu fariya sun shafe ni da ƙarairayi,

⁷⁰Zukatansu sun yi tauri da kuma marasa tausayi

⁷¹Ya yi kyau da na sha wahala

⁷²Doka daga bakinka ya fi mini daraja

⁷³Hannuwanka ne suka yi suka kuma siffanta ni;

⁷⁴Bari waɗanda suke tsoronka su yi farin ciki sa’ad da suke gan ni,

⁷⁵Ya Ubangiji na sani, cewa dokokinka masu adalci ne,

⁷⁶Bari ƙaunarka marar ƙarewa tă yi mini ta’aziyya,

⁷⁷Bari tausayinka yă zo mini don in rayu,

⁷⁸Bari masu girman kai su sha kunya saboda abubuwa marasa kyau da suke yi mini ba dalili;

⁷⁹Bari waɗanda suke tsoronka su juya gare ni,

⁸⁰Bari zuciyata ta kasance marar abin zargi wajen ƙa’idodinka,

⁸¹Raina ya tafke da marmari don cetonka,

⁸²Idanuna sun gaji, suna jiran alkawarinka;

⁸³Ko da yake ni kamar salkar ruwan inabi ne a cikin hayaƙi,

⁸⁴Har yaushe bawanka zai yi ta jira?

⁸⁵Masu girman kai sun haƙa mini rami,

⁸⁶Dukan umarnanka abin dogara ne;

⁸⁷Sun kusa gama da ni a duniya,

⁸⁸Ka kiyaye raina bisa ga ƙaunarka,

⁸⁹Maganarka, ya Ubangiji madawwamiya ce;

⁹⁰Amincinka yana cin gaba cikin dukan zamanai;

⁹¹Dokokinka sun dawwama har yă zuwa yau,

⁹²Da ba don dokarka ce farin cikina ba,

⁹³Ba zan taɓa manta da farillanka ba,

⁹⁴Ka cece ni, gama ni naka ne;

⁹⁵Mugaye suna jira su hallaka ni,

⁹⁶Ga duk cikakke na ga kāsawa;

⁹⁷Kash, ga yadda nake ƙaunar dokarka!

⁹⁸Umarnanka suna sa in zama mai hikima fiye da abokan gābana,

⁹⁹Ina da ganewa sosai fiye da dukan malamaina,

¹⁰⁰Ina da ganewa fiye da dattawa,

¹⁰¹Na kiyaye ƙafafuna daga kowace muguwar hanya

¹⁰²Ban rabu da dokokinka ba,

¹⁰³Ɗanɗanon maganarka akwai zaki,

¹⁰⁴Na sami ganewa daga farillanka;

¹⁰⁵Maganarka fitila ce ga ƙafafuna

¹⁰⁶Na yi rantsuwa na kuma tabbatar da shi,

¹⁰⁷Na sha wahala sosai;

¹⁰⁸Ka karɓi yabon bakina da nake yi da yardar rai, ya Ubangiji,

¹⁰⁹Ko da yake kullum ina riƙe da raina a hannuwana,

¹¹⁰Mugaye sun kafa mini tarko,

¹¹¹Farillanka su ne gādona har abada;

¹¹²Zuciyata ta shirya a kan kiyaye ƙa’idodinka

¹¹³Na ƙi mutane masu baki biyu,

¹¹⁴Kai ne mafakata da garkuwata;

¹¹⁵Ku rabu da ni, ku masu aikata mugunta,

¹¹⁶Ka raya ni bisa ga alkawarinka, zan kuwa rayu;

¹¹⁷Ka riƙe ni za a kuma cece ni;

¹¹⁸Ka ki dukan waɗanda suka kauce daga ƙa’idodinka,

¹¹⁹Dukan mugayen duniya ka zubar kamar datti;

¹²⁰Naman jikina na rawan jiki don tsoronka;

¹²¹Na aikata abin da yake mai adalci da kuma daidai;

¹²²Ka tabbatar da lafiyar bawanka;

¹²³Idanuna sun gaji, da jiran cetonka,

¹²⁴Ka yi da bawanka bisa ga ƙaunarka

¹²⁵Ni bawanka ne, ka ba ni fahimi

¹²⁶Lokaci ya yi da za ka yi wani abu, ya Ubangiji;

¹²⁷Saboda ina ƙaunar umarnanka

¹²⁸saboda kuma ina lura da dukan farillanka da kyau,

¹²⁹Farillanka masu banmamaki ne;

¹³⁰Fassarar maganganunka sukan ba da haske;

¹³¹Ina hakkin da bakina a buɗe,

¹³²Ka juye wurina ka kuma yi mini jinƙai,

¹³³Ka bi da sawuna bisa ga maganarka;

¹³⁴Ka fanshe ni daga mutane masu danniya,

¹³⁵Ka sa fuskarka ta haskaka a kan bawanka

¹³⁶Hawaye suna malalowa daga idanuna kamar rafi,

¹³⁷Mai adalci ne kai, ya Ubangiji,

¹³⁸Farillan da ka shimfiɗa masu adalci ne;

¹³⁹Kishina ya cinye ni ɗungum,

¹⁴⁰An gwada alkawuranka sarai,

¹⁴¹Ko da yake ni ba kome ba ne an kuwa rena ni,

¹⁴²Adalcinka dawwammame ne

¹⁴³Wahala da damuwa suna a kaina,

¹⁴⁴Farillanka daidai ne har abada;

¹⁴⁵Na yi kira da dukan zuciyata; ka amsa mini, ya Ubangiji,

¹⁴⁶Na yi kira gare ka; ka cece ni

¹⁴⁷Na tashi kafin fitowar rana na kuma yi kukan neman taimako;

¹⁴⁸Ban rufe idanuna ba dukan dare,

¹⁴⁹Ka ji muryata bisa ga ƙaunarka;

¹⁵⁰Waɗanda suke ƙirƙiro mugayen dabaru suna nan kusa,

¹⁵¹Duk da haka kana kusa, ya Ubangiji,

¹⁵²Tun tuni na koyi daga farillanka

¹⁵³Ka dubi wahalata ka cece ni,

¹⁵⁴Ka kāre manufata ka kuma fanshe ni,

¹⁵⁵Ceto yana nesa da mugaye,

¹⁵⁶Tausayinka da girma yake, ya Ubangiji;

¹⁵⁷Maƙiya masu yawa ne suke tsananta mini,

¹⁵⁸Na dubi marasa aminci da ƙyama,

¹⁵⁹Dubi yadda nake ƙaunar farillanka;

¹⁶⁰Dukan maganganunka gaskiya ne;

¹⁶¹Masu mulki suna tsananta mini ba dalili,

¹⁶²Ina farin ciki da alkawarinka

¹⁶³Na ƙi ina kuma ƙyamar ƙarya

¹⁶⁴Sau bakwai a rana ina yabonka

¹⁶⁵Waɗanda suke ƙaunar dokarka suna da babban salama,

¹⁶⁶Ina jiran cetonka, ya Ubangiji,

¹⁶⁷Ina biyayya da farillanka,

¹⁶⁸Ina biyayya da farillanka da kuma koyarwarka,

¹⁶⁹Bari kukata ta zo gare ka, ya Ubangiji;

¹⁷⁰Bari roƙona yă zo gabanka;

¹⁷¹Bari leɓunana su cika da yabonka,

¹⁷²Bari harshena yă rera game da maganarka,

¹⁷³Bari hannunka yă kasance a shirye don yă taimake ni,

¹⁷⁴Ina marmarin cetonka, ya Ubangiji,

¹⁷⁵Bari in rayu don in yabe ka,

¹⁷⁶Na kauce kamar ɓatacciyar tunkiya.