Zabura 102

¹Ka ji addu’ata, ya Ubangiji;

²Kada ka ɓoye fuskarka daga gare ni

³Gama kwanakina sun ɓace kamar hayaƙi;

⁴Zuciyata ta kamu da ciwo ta kuma bushe kamar ciyawa;

⁵Saboda nishina mai ƙarfi

⁶Ni kamar mujiyar jeji ne,

⁷Na kwanta a faɗake; na zama

⁸Dukan yini abokan gābana suna tsokanata;

⁹Gama ina cin toka a matsayin abincina

¹⁰saboda fushinka mai girma,

¹¹Kwanakina suna kamar inuwar yamma;

¹²Amma kai, ya Ubangiji, kana zaune a kursiyinka har abada;

¹³Za ka tashi ka kuma ji tausayin Sihiyona,

¹⁴Gama duwatsunta suna da daraja ga bayinka;

¹⁵Al’ummai za su ji tsoron sunan Ubangiji,

¹⁶Gama Ubangiji zai sāke gina Sihiyona

¹⁷Zai amsa addu’ar marasa ƙarfi;

¹⁸Bari a rubuta wannan don tsara mai zuwa,

¹⁹“Ubangiji ya duba ƙasa daga wurinsa mai tsarki a bisa,

²⁰don yă ji nishe-nishen ’yan kurkuku

²¹Saboda haka za a furta sunan Ubangiji a Sihiyona

²²sa’ad da mutane da mulkoki

²³Cikin rayuwata, ya karye ƙarfina;

²⁴Sai na ce,

²⁵A farkon fari ka kafa tushen duniya,

²⁶Za su hallaka, amma za ka ci gaba;

²⁷Amma kana nan yadda kake,

²⁸’Ya’yan bayinka za su zauna a gabanka;