1Iyyoob haasaa isaa itti fufee akkana jedhe:
2“Ani jiʼoota darban, bara Waaqni na eege sana
3yeroo ibsaan isaa mataa koo irratti ife, anis ifa isaatiin
4yeroo ani nama jabaa ture,
5yeroo Waaqni Waan Hunda Dandaʼu na wajjin ture,
6yeroo daandiin koo dhadhaadhaan jiifame,
7“Yeroo ani gara karra magaalaatti gad baʼee
8dargaggeeyyiin na arganii karaa irraa goru;
9hangafoonni sabaa dubbii afaanitti qabatanii
10sagaleen namoota bebeekamoo hin dhagaʼamu ture;
11Namni na dhagaʼu kam iyyuu na jaja;
12ani hiyyeessa gargaarsa barbaachaaf booʼu,
13Namni duʼuu gaʼe na eebbiseera;
14Qajeelummaa akka uffata kootti uffadheera;
15Ani nama jaameef ija,
16Ani rakkataadhaaf abbaan ture;
17Qarriffaa nama hamaa nan cabse;
18“Ani akkana jedheen yaadee ture; ‘Manuma koo keessattin duʼa;
19Hiddi koo gad fagaatee bishaan qaqqaba;
20Ulfinni koo na keessatti haaraa taʼee jiraata;
21“Namoonni calʼisanii gorsa koo eeggachaa
22Erga ani dubbadhee booddee isaan deebiʼanii hin dubbanne;
23Isaan akkuma nama bokkaa eeggatuutti na eeggatan;
24Yeroo ani isaaniif seequtti isaan hin amanne;
25Ani karaa isaaniif filee akka hangafa isaaniitti nan taaʼe;