1“Amma garuu warri umuriidhaan naa gadii,
2Warra humna dhaban,
3Isaan rakkinaa fi beelaan laafan;
4Daggala keessaa biqiltuu soogiddaa funaannatan;
5Isaan namoota gidduudhaa ariʼaman;
6Isaan akka laga gogaa keessa,
7Bosona keessatti ni halaaku;
8Isaan gowwoota maqaa hin qabne,
9“Amma ilmaan isaanii sirba natti baafatan;
10Isaan xireeffatanii narraa fagaatan;
11Sababii Waaqni iddaa koo laafisee gad na deebiseef,
12Karaa mirga kootiin addaggeewwan kaʼaniiru;
13Isaan karaa koo natti cufu;
14Akkuma nama qaawwa balʼaan dhufuutti,
15Sodaan na liqimseera; ulfinni koo akkuma waan
16“Amma lubbuun koo na keessatti dhumteerti;
17Halkan keessa lafeen koo ni waraanama;
18Waaqni humna jabaadhaan uffata koo qabeera;
19Inni darbatee dhoqqee keessa na buusa;
20“Yaa Waaqi, ani sitti nan iyyadha; ati garuu deebii naa hin kennitu;
21Ati gara jabinaan natti garagalta;
22Ol na buttee fuula bubbee dura na oofta;
23Ani akka ati gara duʼaatti,
24“Dhuguma iyyuu yeroo inni rakkatee gargaarsa barbaachaaf iyyutti,
25Ani warra rakkina keessa jiraniif hin boonyee?
26Garuu utuu ani waan gaarii abdadhuu, wanni hamaan natti dhufe;
27Keessi koo jeeqamaa jira; gonkumaa hin qabbanoofne;
28Ani jajjabina dhabee asii fi achi deemee nan booʼa;
29Ani obboleessa waangoo,
30Gogaan koo gurraachaʼee qolli irraa kaʼeera;
31Baganaan koo booʼichaaf, ululleen koo immoo