1Слаўце Госпада; заклікайце імя Ягонае; абвяшчайце ў народах дзеі Ягоныя.
2Сьпявайце Яму і грайце Яму; раскажэце пра ўсе цуды Ягоныя.
3Хвалецеся імем Ягоным сьвятым; хай цешыцца сэрца ў тых, хто шукае Госпада.
4Шукайце Госпада і сілы Ягонай, шукайце аблічча Ягонага заўсёды.
5Згадвайце цуды Ягоныя, якія ўчыніў, азнакі Ягоныя і суд вуснаў Ягоных,
6вы, семя Абрагамавае, рабы Ягоныя, сыны Якава, выбранцы Ягоныя.
7Ён Гасподзь Бог наш; па ўсёй зямлі суды Ягоныя.
8Вечна Ён памятае Свой запавет, слова, якое запавядаў тысячам родаў,
9якое запавядаў Абрагаму, і клятву сваю Ісааку,
10і паставіў тое Якаву законам, і Ізраілю запаветам вечным,
11кажучы: табе дам зямлю Ханаанскую як часьціну спадчыны вашай.
12Калі іх было яшчэ лікам мала, вельмі мала, і былі яны прыхадні ў ёй,
13і пераходзілі ад народу да народу, з царства да іншага племя,
14нікому не дазваляў крыўдзіць іх, і за іх цароў дакараў:
15«не дакранайцеся да памазанцаў Маіх, і прарокам Маім не рабеце зла».
16І наклікаў голад на зямлю; кожнае хлебнае сьцябло паламаў.
17Паслаў перад імі чалавека: у рабы быў прададзены Язэп.
18Скавалі аковамі ногі яму, у жалеза ўвайшла душа ягоная,
19пакуль спраўдзілася слова Ягонае: слова Гасподняе выпрабавала яго.
20Паслаў цар, і разьвязалі яго; уладар народаў, і вызваліў яго.
21Паставіў яго гаспадаром над домам сваім і ўпраўцам над усім валоданьнем сваім,
22каб ён настаўляў валадароў ягоных паводле сваёй душы і старэйшын ягоных вучыў мудрасьці.
23Тады прыйшоў Ізраіль у Егіпет, і перасяліўся Якаў у зямлю Хамаву,
24і вельмі размножыў Бог народ Свой, і зрабіў яго мацнейшым за ворагаў ягоных.
25Абудзіў у сэрцы іхнім нянавісьць супроць народу Ягонага і хітрасьць супроць рабоў Ягоных.
26Паслаў Майсея, раба Свайго, Аарона, якога абраў.
27Яны паказалі сярод іх слова азнакаў Ягоных і дзівосы Ягоныя ў зямлі Хамавай.
28Паслаў цемру, і зрабіў морак, і не зрабілі супору слову Ягонаму.
29Ператварыў іхнюю ваду ў кроў, і замарыў рыбу іхнюю.
30Зямля іхняя ўрадзіла шмат жаб нават у спальні цароў іхніх.
31Ён сказаў, і прыйшлі розныя насякомыя, воды ва ўсе іхнія межы.
32Замест дажджу паслаў на іх град, вагонь пякучы на зямлю іхнюю.
33І пабіў вінаград іхні і смакоўніцы іхнія, і паваліў дрэвы ў межах іхніх.
34Сказаў, і прыйшла саранча, і безьліч вусеняў;
35і паелі ўсю траву на зямлі іхняй, і паелі плады на палях іхніх.
36І забіў кожнага першынца ў зямлі іхняй, пачаткі ўсёй сілы іхняй.
37І вывеў іх з срэбрам і золатам, і ня было ў іхніх плямёнах хворага.
38Узрадаваўся Егіпет выхаду іхняму; бо страх ад іх напаў на яго.
39Прасьцёр ім хмару як заслону і вагонь, каб сьвяціў ім ноччу.
40Прасілі, і Ён паслаў перапёлак, і хлебам нябесным карміў іх.
41Раскалоў камень, і пацяклі воды, пацяклі ракою па мясьцінах сухіх,
42бо ўзгадаў Ён сьвятое слова Сваё да Абрагама, раба Свайго,
43і вывеў народ Свой у радасьці, выбранцаў Сваіх у весялосьці:
44і даў ім землі народаў, і перанялі яны працу людзкую,
45каб трымаліся пастановаў Ягоных і законы Ягоныя захоўвалі. Алілуя!