গীত 92

¹যিহোৱাৰ উদ্দেশ্যে ধন্যবাদ কৰা উত্তম;

²ৰাতিপুৱা তোমাৰ অসীম প্রেমৰ কথা

³দহ গুণীয়া যন্ত্ৰ আৰু নেবল যন্ত্ৰ সহকাৰে,

⁴কিয়নো হে যিহোৱা, তুমি তোমাৰ কার্যৰ দ্বাৰাই মোক আনন্দিত কৰিছা;

⁵হে যিহোৱা, তোমাৰ কাৰ্যবোৰ কেনে মহৎ!

⁶নির্বোধ লোকে নাজানে,

⁷দুষ্টবোৰ যদিও ঘাহঁৰ নিচিনাকৈ বাঢ়ি উঠে,

⁸কিন্তু হে যিহোৱা, তুমি অনন্তকাল উর্দ্ধবাসী।

⁹কিয়নো, হে যিহোৱা, তোমাৰ শত্ৰুবোৰ,

¹⁰কিন্তু বনৰীয়া ষাঁড়ৰ শিঙৰ দৰে তুমি মোৰ শক্তিক92:10 শিং তুলি ধৰিলা;

¹¹মোৰ শত্ৰুবোৰৰ পতন মই নিজ চকুৰে দেখিলোঁ;

¹²ধাৰ্মিকলোক খাজুৰ গছৰ দৰে উজ্বলি উঠিব;

¹³তেওঁলোকক যিহোৱাৰ গৃহত ৰোপন কৰা হ’ল;

¹⁴তেওঁলোকে বৃদ্ধ বয়সতো ফল উৎপন্ন কৰিব;

¹⁵তাতে প্রচাৰিত হ’ব যে যিহোৱা ন্যায়বান;