1হে ঈশ্বৰ, তুমি কিয় আমাক এইদৰে পৰিত্যাগ কৰিলা?
2তুমি পূৰ্বতে মুক্ত কৰা লোকসকলৰ উদ্দেশ্যে
3তুমি চিৰকালৰ এই ধ্বংস-স্তূপৰ ঠাইলৈ আগবাঢ়ি আহি চোৱা;
4তোমাৰ বিৰোধকাৰীয়ে তোমাৰ পবিত্র স্থানৰ মাজত গৰ্জ্জন কৰিছে;
5ভাব হয় যেন তেওঁলোকে জাৰণিৰ গছবোৰৰ অহিতে কুঠাৰ চলাইছিল।
6তেওঁলোকে নক্সা কটা74:6 নক্সা কটা খোদিত কৰা আটাই কাঠবোৰ থেতাঁলি ভাঙিছে;
7তেওঁলোকে তোমাৰ পবিত্র স্থানত জুই লগাই দিছে;
8তেওঁলোকে নিজৰ মনতে কলে, “আমি সকলোকে একেবাৰে ধ্বংস কৰোঁ।”
9আমি কোনো আলৌকিক চিহ্ন ঈশ্বৰৰ পৰা দেখা পোৱা নাই,
10হে ঈশ্বৰ, শত্রুৱেনো আৰু কিমান কাললৈ তোমাক নিন্দা কৰি থাকিব?
11তুমি কিয় তোমাৰ হাতখন, সেই তোমাৰ সোঁ হাতখন কোঁচাই ৰাখিছা?
12তথাপিও ঈশ্বৰ পূৰ্বকালৰে পৰা মোৰ ৰজা;
13তুমিয়েই নিজৰ শক্তিৰে সমুদ্ৰক দুভাগ কৰিছিলা;
14তুমিয়েই লিবিয়াথন জন্তুৰ মূৰ কেইটা গুড়ি কৰিছিলা;
15তুমিয়েই পৰিত্যক্ত অবস্থাত ভুমুক আৰু জুৰি বোৱাইছিলা;
16দিন তোমাৰ, আৰু ৰাতিও তোমাৰেই;
17তুমিয়েই পৃথিবীৰ সকলো সীমা স্থাপন কৰিলা;
18হে যিহোৱা, তুমি পাহৰি নাযাবা শত্ৰুৱে যে তোমাক ঠাট্টা নিন্দা কৰিছে;
19তোমাৰ প্রিয় কপৌৰ প্ৰাণ বনৰীয়া জন্তুক শোধাই নিদিবা;
20তোমাৰ ব্যৱস্থা নিয়মটিলৈ দৃষ্টি কৰা;
21উপদ্ৰৱ পোৱাবিলাক লাজ পাই উলটি নাহক;
22হে ঈশ্বৰ, উঠা, তোমাৰ আত্ম-সন্মান ৰক্ষা কৰা;
23তোমাৰ শত্রুবোৰৰ মাত নাপাহৰিবা;