গীত 102

¹হে যিহোৱা, মোৰ প্ৰাৰ্থনা শুনা;

²সঙ্কটৰ কালত তোমাৰ মুখ মোৰ পৰা লুকুৱাই নাৰাখিবা;

³কিয়নো ধুঁৱাৰ নিচিনাকৈ মোৰ দিনবোৰ বিলীন হৈ গৈছে,

⁴ৰ’দৰ তাপত লেৰেলি যোৱা ঘাঁহৰ নিচিনাকৈ মোৰ হৃদয় শুকাই গৈছে;

⁵মই বৰকৈ কেঁকাই থকাত মোৰ অস্থিবোৰ শৰীৰৰ ছালত লাগি গৈছে।

⁶মই মৰুভূমিত বাস কৰা এটি ফেঁচা102:6 শগুণৰ নিচিনা হ’লো,

⁷মই টোপনি যাব নোৱাৰো;

⁸মোৰ শত্ৰুবোৰে দিনে-ৰাতিয়ে মোক বিদ্রূপ কৰে;

⁹বাস্তৱিক মই আহাৰ স্বৰূপে ভস্ম খাওঁ;

¹⁰ইয়াৰ কাৰণ হৈছে তোমাৰ ৰোষ আৰু তোমাৰ ক্রোধ;

¹¹মোৰ দিনবোৰ সন্ধিয়া পৰৰ ছাঁৰ নিচিনা হৈছে;

¹²কিন্তু, হে যিহোৱা, তুমি হ’লে তোমাৰ সিংহাসনত চিৰকাললৈকে থাকা;

¹³তুমি উঠিবা, চিয়োনলৈ কৃপা কৰিবা;

¹⁴তোমাৰ দাসবোৰৰ ওচৰত তাৰ শিলবোৰ প্রিয়,

¹⁵যিহোৱাৰ নামক সকলো জাতিয়ে ভয় কৰিব,

¹⁶কিয়নো যিহোৱাই পুনৰ চিয়োনক নিৰ্ম্মাণ কৰিব;

¹⁷সেই সময়ত তেওঁ দীনহীনবোৰৰ প্রার্থনাৰ উত্তৰ দিব,

¹⁸ভাৱী বংশধৰসকলৰ কাৰণে এই সকলো কথা লিখি থোৱা হ’ব,

¹⁹কিয়নো তেওঁৰ পবিত্র উচ্চ স্থানৰ পৰা তেওঁ তললৈ দৃষ্টি কৰিলে;

²⁰যাতে বন্দীসকলৰ কেঁকনি শুনিব পাৰে,

²¹চিয়োনত যিহোৱাৰ নাম প্রচাৰিত হ’ব,

²²যেতিয়া যিহোৱাৰ সেৱা কৰিবৰ কাৰণে

²³জীৱন পথৰ মাজতেই102:23 যিহোৱাই মোৰ ডেকা বয়সতে মোৰ শক্তি কমাই দিলে। যিহোৱাই মোৰ শক্তি কমাই দিলে;

²⁴সেয়ে মই কৈছো, “হে মোৰ ঈশ্বৰ, জীৱনৰ মাজভাগতে তুমি মোক তুলি নিনিবা;

²⁵অনেক কালৰ আগতে তুমি এই বিশ্বৰ ভিত্তিমূল স্থাপন কৰিলা;

²⁶সেইবোৰ ধ্বংস হৈ যাব, কিন্তু তুমি হ’লে চিৰকাল থাকিবা;

²⁷কিন্তু তুমি হ’লে সদায় একে,

²⁸তোমাৰ দাসবোৰৰ সন্তান সকল জীয়াই থাকিব;