1ইলীহুৱে আৰু কথা কলে,
2আৰু অলপমান ধৈৰ্য ধৰা, মই তোমাক বুজাওঁ,
3মই দুৰৈৰ পৰা মোৰ জ্ঞান সংগ্ৰহ কৰিম,
4কিয়নো মোৰ কথা নিশ্চয়ে মিছা নহয়;
5চোৱা, ঈশ্বৰ পৰাক্ৰমী, তথাপি তেওঁ কাকো হেয়জ্ঞান নকৰে;
6তেওঁ দুষ্টৰ প্ৰাণ ৰক্ষা নকৰে,
7তেওঁ ধাৰ্মিকলোকৰ পৰা চকু নুঘুৰাই;
8আৰু যদি তেওঁবিলাকক শিকলিৰে বন্ধা হয়,
9তেন্তে তেওঁ তেওঁবিলাকক তেওঁবিলাকৰ কৰ্ম আৰু অপৰাধ দেখুৱাই,
10শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিবলৈ তেওঁ তেওঁবিলাকৰ কাণ মুকলি কৰে,
11যদি তেওঁবিলাকে তেওঁৰ কথা শুনে, আৰু তেওঁৰ সেৱা কৰে,
12কিন্তু যদি তেওঁবিলাকে নুশুনে তেন্তে অস্ত্ৰাঘাতত বিনষ্ট হয়,
13অধৰ্মচিত্তীয়াবোৰে ক্ৰোধ সাঁচি থয়;
14সিহঁত ডেকা কালতে মৰে,
15তেওঁ দুৰ্গতিত পৰা জনক তাৰ দুৰ্গতিৰ দ্বাৰাই উদ্ধাৰ কৰে,
16তেওঁ তোমাক সঙ্কটৰ মুখৰ পৰা, ক্লেশ নোহোৱা বহল ঠাইলৈ উলিয়াই আনিছে;
17কিন্তু তুমি দুষ্টৰ বিচাৰেৰে পৰিপূৰ্ণ হলে,
18সাৱধান, ক্ৰোধে তোমাক নিন্দা পথলৈ নিনিয়ক,
19তোমাৰ ধন, আৰু শক্তি সমস্ত বল,
20যি ৰাতিত লোকবিলাকক নিজ নিজ ঠাইত উচ্ছন্ন কৰা হয়,
21সাৱধান, তুমি অধৰ্মলৈ মুখ নকৰিবা;
22চোৱা, ঈশ্বৰে নিজ পৰাক্ৰমত মহৎ কাৰ্য কৰে;
23কোনে তেওঁৰ নিমিত্তে তেওঁৰ পথ নিৰূপণ কৰিলে?
24ঈশ্বৰৰ যি কাৰ্যৰ বিষয়ে মানুহে গানৰ দ্বাৰাই কীৰ্ত্তন কৰিলে,
25সকলো মানুহে তাক নিৰীক্ষণ কৰে;
26চোৱা, ঈশ্বৰ মহান, আৰু আমাৰ জ্ঞানৰ অগম্য;
27কিয়নো তেওঁ জনৰ কণিকাবোৰ আকৰ্ষণ কৰে;
28সেইবোৰক আকাশে বৰষায়,
29বাস্তৱিক তেওঁৰ মেঘৰ বিস্তাৰণ,
30চোৱা, তেওঁ নিজৰ চাৰিওফালে নিজৰ পোহৰ বিস্তাৰ কৰে;
31কিয়নো তেওঁ এইবোৰৰ দ্বাৰাই লোকবিলাকক শাসন কৰে,
32তেওঁ বিজুলীৰে নিজৰ অঞ্জলি ভৰায়,
33তাৰ মহা শব্দই তেওঁৰ বিষয়ে সম্বাদ দিয়ে,