1পাছে ইলীহুৱে আৰু উত্তৰ কৰি কলে,
2হে জ্ঞানী লোকবিলাক, মোৰ কথা শুনা;
3কিয়নো জীবাই যেনেকৈ আহাৰৰ আস্বাদ লয়,
4আহাঁ, যি ন্যায়, তাক আমি বাচি লওঁহঁক;
5কিয়নো ইয়োবে কৈছিল, যে,মই ধাৰ্মিক,
6মই ন্যায়ৱান হলেও, মিছলীয়া বুলি গণিত হৈছোঁ,
7পানী পি তৃপ্ত হোৱাৰ দৰে বিদ্ৰূপ কৰি তৃপ্ত হোৱা,
8দুৰাচাৰীবোৰৰ লগত ফুৰা,
9কিয়নো তেওঁ কৈছিল, “ঈশ্বৰৰ লগত প্ৰণয় ৰাখিলে,
10এতেকে হে বিজ্ঞ লোকবিলাক মোলৈ কাণ পাতা;
11কিয়নো তেওঁ মানুহৰ কৰ্মৰ দৰে তাক ফল দিয়ে,
12বাস্তৱিক ঈশ্বৰে কুকৰ্ম নকৰে।
13তেওঁক পৃথিবীৰ ওপৰত ক্ষমতা কোনে দিলে?
14যদি তেওঁ নিজেই নিজতেই মন দি থাকে,
15তেন্তে সকলো মৰ্ত্ত্য একেবাৰে মৰি যাব,
16যদি তোমাৰ বিবেচনা থাকে,
17ন্যায় ঘিণ কৰোঁতাজনে জানো শাসন কৰিব পাৰে?
18ৰজাক জানো “তুমি অধম,” এই বুলি কব পাৰি?
19তেন্তে, যি জনাই অধ্যক্ষসকলক মুখলৈ নাচায়,
20সিবিলাক নিমিষতে, এনে কি মাজ নিশাতেই মৰে;
21কিয়নো তেওঁ মানুহৰ কথাত চকু দিয়ে,
22য’ত দুৰাচাৰীবোৰ লুকাই থাকিব পাৰে,
23যি স্থলত মনুষ্য বিচাৰৰ অৰ্থে ঈশ্বৰৰ ওচৰলৈ যাব,
24তেওঁ অনুসন্ধান নকৰি পৰাক্ৰমীবিলাকক খণ্ড খণ্ড কৰি,
25এই হেতুকে তেওঁ তেওঁবিলাকৰ কাৰ্যবোৰ জানে,
26তেওঁ সকলোৰে দেখাতে তেওঁবিলাকক দুৰ্জন বুলি প্ৰহাৰ কৰে;
27কিয়নো তেওঁবিলাকে তেওঁ পাছে পাছে যাবলৈ এৰি,
28দৰিদ্ৰৰ কাতৰোক্তি তাৰ আগত উপস্থিত কৰে,
29তেওঁ শাস্তি দিলে কোনে তেওঁক দোষ দিব পাৰে?
30অধৰ্মি লোকে যেন ৰাজত্ত্ব নকৰে;
31“মই শাস্তি ভোগ কৰিলোঁ, মই আৰু অধৰ্ম আচৰণ নকৰোঁ;”
32যি নেদেখোঁ, তাক মোক দেখুৱাই দিয়া;
33ঈশ্বৰে দিয়া প্ৰতিফল তোমাৰ ইচ্ছাৰ দৰে হয়নে যে, তুমি তাক অগ্ৰাহ্য কৰিলা?
34বুদ্ধিমান লোকে মোক কব, এনে কি, মোৰ কথা শুনা প্ৰত্যেক জ্ঞানৱানে কব,
35“ইয়োবে জ্ঞানশূন্য কথা কৈছে, আৰু তেওঁৰ বাক্য বিবেচনাযুক্ত।”
36ইয়োবে দুষ্টলোকৰ দৰে উত্তৰ দিয়াৰ কাৰণে তেওঁৰ পৰীক্ষা শেষলৈকে হলেই ভাল।
37কিয়নো তেওঁ নিজৰ পাপত বিদ্ৰোহ লগ লগাইছে, তেওঁ আমাৰ মাজত হাত-তালি দিছে,