1Sapiens mulier aedificat domum suam: insipiens extructam quoque manibus destruet.
2Ambulans recto itinere, et timens Deum, despicitur ab eo, qui infami graditur via.
3In ore stulti virga superbiae: labia autem sapientium custodiunt eos.
4Ubi non sunt boves, praesepe vacuum est: ubi autem plurimae segetes, ibi manifesta est fortitudo bovis.
5Testis fidelis non mentietur: profert autem mendacium dolosus testis.
6Quaerit derisor sapientiam, et non invenit: doctrina prudentium facilis.
7Vade contra virum stultum, et nescit labia prudentiae.
8Sapientia callidi est intelligere viam suam: et imprudentia stultorum errans.
9Stultis illudet peccatum, et inter iustos morabitur gratia.
10Cor quod novit amaritudinem animae suae, in gaudio eius non miscebitur extraneus.
11Domus impiorum delebitur: tabernacula vero iustorum germinabunt.
12Est via, quae videtur homini iusta: novissima autem eius deducunt ad mortem.
13Risus dolore miscebitur, et extrema gaudii luctus occupat.
14Viis suis replebitur stultus, et super eum erit vir bonus.
15Innocens credit omni verbo: astutus considerat gressus suos. Filio doloso nihil erit boni: servo autem sapienti prosperi erunt actus, et dirigetur via eius.
16Sapiens timet, et declinat a malo: stultus transilit, et confidit.
17Impatiens operabitur stultitiam: et vir versutus odiosus est.
18Possidebunt parvuli stultitiam, et expectabunt astuti scientiam.
19Iacebunt mali ante bonos: et impii ante portas iustorum.
20Etiam proximo suo pauper odiosus erit: amici vero divitum multi.
21Qui despicit proximum suum, peccat: qui autem miseretur pauperis, beatus erit. Qui credit in Domino, misericordiam diligit.
22Errant qui operantur malum: misericordia et veritas praeparant bona.
23In omni opere bono erit abundantia: ubi autem verba sunt plurima, ibi frequenter egestas.
24Corona sapientium, divitiae eorum: fatuitas stultorum, imprudentia.
25Liberat animas testis fidelis: et profert mendacia versipellis.
26In timore Domini fiducia fortitudinis, et filiis eius erit spes.
27Timor Domini fons vitae, ut declinet a ruina mortis.
28In multitudine populi dignitas regis: et in paucitate plebis ignominia principis.
29Qui patiens est, multa gubernatur prudentia: qui autem impatiens est, exaltat stultitiam suam.
30Vita carnium, sanitas cordis: putredo ossium, invidia.
31Qui calumniatur egentem, exprobrat factori eius: honorat autem eum, qui miseretur pauperis.
32In malitia sua expelletur impius: sperat autem iustus in morte sua.
33In corde prudentis requiescit sapientia, et indoctos quosque erudiet.
34Iustitia elevat gentem: miseros autem facit populos peccatum.
35Acceptus est regi minister intelligens: iracundiam eius inutilis sustinebit.