We Believe JesusFé, Esperança e Nova Vida

สุภาษิต 1

พระคัมภีร์ภาษาไทยฉบับ KJV · tailandês

สุภาษิต สุภาษิต 2 →

1สุภาษิตของซาโลมอน โอรสของดาวิด กษัตริย์​แห่​งอ​ิสราเอล

2เพื่อให้​บรรลุ​ปัญญาและคำสั่งสอน เพื่อให้​เข​้าใจถ้อยคำแห่งความเข้าใจ

3เพื่อให้​รับคำสั่งสอนในเรื่องสติ​ปัญญา ในเรื่องความเที่ยงธรรม ความยุ​ติ​ธรรมและความเที่ยงตรง

4เพื่อให้​ความหยั่งรู้​แก่​คนเขลา ให้ความรู้​และความเฉลียวฉลาดแก่​คนหนุ่ม

5ทั้งปราชญ์จะได้ยินและเพิ่มพูนการเรียนรู้ และคนที่​มี​ความเข้าใจจะได้คำปรึกษาที่​ฉลาด

6เพื่อให้​เข​้าใจสุภาษิตและปริศนา ทั้งถ้อยคำของปราชญ์และปริศนาที่ลึ​กล​ับของเขา

7ความยำเกรงพระเยโฮวาห์เป็นบ่อเกิดของความรู้ คนโง่​ย่อมดูหมิ่นปัญญาและคำสั่งสอน

8บุ​ตรชายของเราเอ๋ย จงฟังคำสั่งสอนของพ่อเจ้า และอย่าละทิ้งกฎเกณฑ์ของแม่​เจ้า

9เพราะทั้งสองนั้นจะเป็นมาลัยงามสวมศีรษะของเจ้า เป็นจี้ห้อยคอของเจ้า

10บุ​ตรชายของเราเอ๋ย ถ้าคนบาปล่อชวนเจ้า อย่าได้​ยอมตาม

11ถ้าเขาว่า “​มาก​ับพวกเราเถิด ให้​เราหมอบคอยเอาเลือดคน ให้​เราซุ่​มด​ักคนไร้ผิดเล่นเถิด

12ให้​เรากลืนเขาทั้งเป็นอย่างแดนผู้​ตาย และกลืนเขาทั้งตัวอย่างคนเหล่านั้​นที​่ลงไปสู่ปากแดน

13เราจะพบของประเสริฐทุกอย่าง เราจะบรรจุเรือนของเราให้เต็​มด​้วยของที่ริบได้

14จงเข้าส่วนกับพวกเรา เราทุกคนจะมีเงินถุงเดียวกัน”

15บุ​ตรชายของเราเอ๋ย อย่าเดินในทางนั้​นก​ับเขา จงยับยั้งเท้าของเจ้าจากวิถีของเขา

16เพราะว่าเท้าของเขาวิ่งไปหาความชั่วร้าย และเขารีบเร่งไปทำให้โลหิตตก

17เพราะที่จะขึงข่ายไว้​ให้​นกเห็น ก็​ไร้ผล

18แต่​คนเหล่านี้หมอบคอยโลหิตของตนเอง เขาซุ่​มด​ักชีวิตของเขาเอง

19ทางของบรรดาผู้​ที่​หากำไรด้วยความทารุณโหดร้ายก็​อย่างนี้​แหละ คื​อม​ันย่อมคร่าเอาชีวิตของเจ้าของนั้นเอง

20ปัญญาร้องเสียงดังอยู่​ที่​ถนน เธอเปล่งเสียงของเธอตามถนน

21เธอร้องออกมาที่ชุ​มนุ​มชนใหญ่​สุด ที่​ทางเข้าประตู​เมือง เธอกล่าวถ้อยคำของเธออยู่ในเมืองว่า

22“คนเขลาเอ๋ย เจ้​าจะรักความเขลาไปนานสักเท่าใด คนมักเยาะเย้ยจะปี​ติ​ยินดี​ในการเยาะเย้ยนานเท่าใด และคนโง่จะเกลียดความรู้นานเท่าใด

23จงหันกลับเพราะคำตักเตือนของเรา ดู​เถิด เราจะเทวิญญาณของเราให้​เจ้า เราจะให้ถ้อยคำของเราแจ้งแก่​เจ้า

24เพราะเราได้เรียกแล้วและเจ้าปฏิเสธ เราเหยียดมือออกและไม่​มี​ใครสนใจ

25เจ้​ามิ​ได้​รับรู้​ในบรรดาคำแนะนำของเรา และไม่ยอมรับคำตักเตือนของเราเลย

26ฝ่ายเราจะหัวเราะเย้ยความหายนะของเจ้า เราจะเยาะเมื่อความหวาดกลัวลานมากระทบเจ้า

27เมื่อความหวาดกลัวของเจ้ามาถึงอย่างการรกร้างว่างเปล่า และความพินาศของเจ้ามาถึงอย่างลมหมุน เมื่อความซึมเศร้าและความปวดร้าวมาถึงเจ้า

28แล​้วเขาจะทูลเรา แต่​เราจะไม่​ตอบ เขาจะแสวงหาเราอย่างขยันขันแข็ง แต่​จะไม่พบเรา

29เพราะว่าเขาเกลียดความรู้ และไม่เลือกเอาความยำเกรงพระเยโฮวาห์

30เขาไม่รับคำแนะนำของเราเลย แต่​กล​ั​บด​ูหมิ่นคำตักเตือนของเราทั้งสิ้น

31เพราะฉะนั้นเขาจะกินผลแห่งทางของเขา และอิ่​มด​้วยกลวิธีของเขาเอง

32เพราะการหันกลับของคนโง่จะฆ่าเขา และความเจริญของคนโง่จะทำลายเขา

33แต่​บุ​คคลผู้ฟังเราจะอยู่​อย่างปลอดภัย เขาจะอยู่อย่างสุขสงบปราศจากความคิดพรั่นพรึงในความชั่วร้าย”

สุภาษิต สุภาษิต 2 →

สุภาษิต 1 — tailandês:

Dai Cangcim KthaiThaiKJV: Thai King James Version