பிரசங்கி 4

¹மீண்டும் நான் பார்த்தபோது:

²ஆதலால் இன்னும் உயிரோடிருந்து

³இவ்விரு கூட்டத்தினரைவிட,

⁴தனது அயலவனைக் குறித்து மனிதன் கொண்டிருக்கும் பொறாமையிலிருந்தே, எல்லா உழைப்பும் திறமையும் ஏற்படுகிறது என்று நான் கண்டுகொண்டேன். இதுவும் அர்த்தமற்றதே; காற்றைத் துரத்திப்பிடிக்கும் முயற்சியே.

⁵மூடன் தன் கைகளைக் கட்டிக்கொண்டு

⁶காற்றைத் துரத்திப்பிடிப்பது போன்ற பயனற்ற உழைப்பினால்,

⁷சூரியனுக்குக் கீழே இன்னும் அர்த்தமற்ற ஒன்றை நான் கண்டேன்:

⁸தனிமையாய் இருக்கும் ஒரு மனிதன் இருந்தான்.

⁹தனியொருவனாய் இருப்பதைப் பார்க்கிலும், இருவராய் இருப்பது நல்லது.

¹⁰ஒருவன் விழுந்தால்,

¹¹அத்துடன் இருவர் ஒன்றாய்ப் படுத்திருந்தால்,

¹²ஒரு தனி மனிதன் இலகுவில் வீழ்த்தப்படலாம்;

¹³எச்சரிப்பை ஏற்றுக்கொள்ளத் தெரியாத முதியவனும் மூடனுமான அரசனைவிட, ஞானமுள்ள ஏழை வாலிபனே சிறந்தவன்.

¹⁴அந்த வாலிபன் சிறையில் இருந்து அரச பதவிக்கு உயர்ந்திருக்கலாம். அல்லது தனது ஆட்சிக்குரிய பிரதேசத்தில் ஏழ்மையில் பிறந்திருக்கலாம்.

¹⁵சூரியனுக்குக் கீழே வாழ்ந்து நடந்த யாவரும் அரசனுக்குப்பின், அவனுடைய இடத்தில் வந்த வாலிபனையே பின்பற்றுவதைக் கண்டேன்.

¹⁶அப்படி அவனைப் பின்பற்றுகிற மக்களுக்கு முடிவே இல்லை. ஆனால் அதற்குப் பிறகு வந்த சந்ததியோ புதிதாக ஆட்சிக்கு வந்தவனில் பிரியப்படவில்லை. இதுவும் அர்த்தமற்றதே, காற்றைத் துரத்திப்பிடிக்கும் முயற்சியே.