1«Adama, ginɛ bari di,
2A luxi nɛ alɔ fuge naxan minima, a fa xaba.
3I wama n maniyafe na nan na, i xa n makiiti?
4Nde nɔma sɛniyɛnyi raminide sɛniyɛntareɲa kui?
5Xa i tan nan mixi xa simaya kɔnti ragirixi,
6i xa gbilen a fɔxɔ ra,
7«Xa wuri bili na a ra nu,
8Xa a sanke sa bu bɔxi bun ma,
9tunɛ birɛ, a man nɔma findide a ra alɔ a singe.
10Kɔnɔ adamadi tan,
11Baa nun xure nɔma xɔride,
12kɔnɔ adamadi laaxiraxi mu kelima,
13A xɔli n ma i xa n nɔxun aligiyama,
14Kɔnɔ Adama na faxa, a man gbilenma balo ra?
15I na n xili, n fama i xa xili ratinde,
16Yakɔsi i n sanyi tongo ki birin igbɛma.
17N ma fe ɲaaxie nɔxun bɛki kui, n ma yunubie xafari!»
18«Kɔnɔ geya birama a yensen yɛ,
19ye kira rabɔɔ gɛmɛe xɔn ma,
20I nɔma adama ra, a fa faxa.
21Xa a xa die binyɛ sɔtɔma, a mu na kolon.
22Adama xa tɔɔrɛ gbo duniɲa bɛndɛ fuɲi fari,