1Do ciebie, PANIE, wznoszę moją duszę.
2Mój Boże, tobie ufam, niech nie doznam wstydu; niech moi wrogowie nie tryumfują nade mną.
3Zaprawdę nikt, kto ciebie oczekuje, nie dozna wstydu; zawstydzą się ci, którzy bez powodu popełniają nieprawość.
4PANIE, daj mi poznać twe drogi, naucz mnie twoich ścieżek.
5Prowadź mnie w twojej prawdzie i pouczaj mnie, bo ty jesteś Bogiem mego zbawienia; ciebie co dzień oczekuję.
6Pamiętaj o swoim miłosierdziu, PANIE, i o twoich łaskach, które trwają od wieków.
7I nie wspominaj grzechów mojej młodości i moich występków; pamiętaj o mnie według twego miłosierdzia, ze względu na twą dobroć, PANIE.
8PAN
9Poprowadzi pokornych w sprawiedliwości, pokornych nauczy swojej drogi.
10Wszystkie ścieżki PANA
11PANIE, przez wzgląd na twoje imię przebacz moją nieprawość, bo jest wielka.
12Który to człowiek, co się boi PANA? Nauczy go drogi, którą ma wybrać.
13Jego dusza będzie trwać w szczęściu i jego potomstwo odziedziczy ziemię.
14Tajemnica PANA jest objawiona tym, którzy się go boją, oznajmi im swoje przymierze.
15Moje oczy nieustannie
16Zwróć się ku mnie i zmiłuj się nade mną, bo jestem nędzny i opuszczony.
17Utrapienia mego serca rozmnożyły się, wyzwól mnie z moich udręczeń.
18Spójrz na moje utrapienie i trud i przebacz wszystkie moje grzechy.
19Popatrz, jak wielu jest moich wrogów i jak strasznie mnie nienawidzą.
20Strzeż mojej duszy i ocal mnie, abym nie doznał wstydu; w tobie bowiem pokładam nadzieję.
21Niech mnie strzegą uczciwość i prawość, bo ciebie oczekuję.
22Boże, wybaw Izraela ze wszystkich jego udręczeń.