1Głupi powiedział w swoim sercu: Nie ma Boga. Są zepsuci, popełniają obrzydliwe czyny. Nie ma nikogo, kto by czynił dobro.
2PAN spojrzał z niebios na synów ludzkich, aby zobaczyć, czy jest ktoś rozumny i szukający Boga.
3Wszyscy zboczyli z drogi, wszyscy jednakowo znikczemnieli. Nie ma nikogo, kto by czynił dobro, nie ma ani jednego.
4Czyż są nierozumni wszyscy czyniący nieprawość, którzy pożerają mój lud,
5Tam ogarnie ich strach, gdyż Bóg jest pośród pokolenia sprawiedliwych.
6Szydzicie z rady ubogiego, ale PAN jest jego ucieczką.
7Oby przyszło z Syjonu zbawienie Izraela! Gdy PAN odwróci niewolę swego ludu, Jakub się rozraduje i Izrael się rozweseli.