1Wysławiajcie PANA, wzywajcie jego imienia, opowiadajcie jego dzieła wśród narodów.
2Śpiewajcie mu, śpiewajcie mu psalmy, rozmawiajcie o wszystkich jego cudach.
3Chlubcie się jego świętym imieniem, niech się weseli serce szukających PANA.
4Szukajcie PANA i jego mocy, szukajcie zawsze jego oblicza.
5Przypominajcie sobie dzieła, które czynił; jego cuda i wyroki jego ust.
6On jest PANEM, naszym Bogiem, jego sądy po całej ziemi.
7Pamięta wiecznie o swoim przymierzu; o słowie, które nakazał po tysiąc pokoleń;
8Ustanowił je jako prawo dla Jakuba, dla Izraela jako wieczne przymierze;
9Mówiąc: Tobie dam ziemię Kanaan jako dział waszego dziedzictwa;
10Kiedy ich było niewielu, nieliczni i obcy w niej.
11I wędrowali od narodu do narodu, z
12Nikomu nie pozwolił ich krzywdzić, nawet karcił królów z ich powodu,
13Nie dotykajcie moich pomazańców, a moim prorokom nie czyńcie
14Potem przywołał głód na ziemię i zniszczył cały zapas chleba.
15Posłał przed nimi męża, Józefa, który został sprzedany jako niewolnik;
16Którego nogi ranili pętami, a w żelazo zakuto jego ciało;
17Aż do
18Posłał król i kazał go uwolnić, władca narodu wypuścił go na wolność.
19Ustanowił go panem swego domu i władcą wszystkich swoich posiadłości;
20Aby rządził jego dostojnikami według swego uznania i jego starszych nauczał mądrości.
21Potem Izrael wszedł do Egiptu, a Jakub był gościem w ziemi Chama;
22Gdzie
23Odmienił ich serca, żeby znienawidzili jego lud i postępowali przebiegle wobec jego sług.
24Posłał Mojżesza, swego sługę, i Aarona, którego wybrał;
25Pokazali im jego znaki i cuda w ziemi Chama.
26Zesłał ciemności i nastał mrok, i nie buntowali się przeciw jego słowu.
27Zamienił ich wody w krew i pozabijał ich ryby.
28Ich ziemia wydała mnóstwo żab,
29Rozkazał i zjawiły się rozmaite muchy i wszy w całym ich kraju.
30Zesłał grad zamiast deszczu, ogień płonący na ich ziemię.
31Zniszczył ich winnice i figowce i połamał drzewa w ich kraju.
32Rozkazał i zjawiła się szarańcza, niezliczone mnóstwo larw;
33I pożarły całą zieleń w ich kraju, i zjadły płody ich ziemi.
34Zabił też wszystko, co pierworodne w ich ziemi, pierwociny wszelkiej ich siły.
35Wyprowadził ich ze srebrem i złotem i nie było słabego wśród ich plemion.
36Egipt się radował, gdy wychodzili, bo ogarnął go strach przed nimi.
37Rozpostarł obłok jak osłonę, a ogień, by świecił w nocy.
38Na
39Otworzył skałę i trysnęły wody, popłynęły po suchych miejscach
40Pamiętał bowiem o swoim świętym słowie i o Abrahamie, swym słudze.
41Wyprowadził swój lud wśród wesela, swoich wybranych wśród radości.
42I dał im ziemię pogan, i zawładnęli dorobkiem narodów;
43Aby zachowywali jego nakazy i przestrzegali jego praw. Alleluja.