1Błogosław, moja duszo, PANA, i całe moje wnętrze – jego święte imię.
2Błogosław, moja duszo, PANA, i nie zapominaj o wszystkich jego dobrodziejstwach.
3On przebacza wszystkie twoje nieprawości, on uzdrawia wszystkie twoje choroby;
4On wybawia twoje życie od zguby, on cię koronuje miłosierdziem i wielką litością.
5On nasyca dobrem twoje usta i odnawia twoją młodość jak u orła.
6PAN wymierza sprawiedliwość i sąd wszystkim uciśnionym.
7Dał poznać swe drogi Mojżeszowi, a synom Izraela swoje dzieła.
8Łaskawy i litościwy jest PAN, nieskory do gniewu i
9Nie będzie się spierał bez końca ani wiecznie
10Nie postępuje z nami według naszych grzechów ani nie odpłaca nam według naszych nieprawości.
11Jak wysoko bowiem są niebiosa nad ziemią,
12Jak daleko jest wschód od zachodu,
13Jak ojciec ma litość nad dziećmi, tak PAN ma litość nad tymi, którzy się go boją.
14On bowiem wie, z czego jesteśmy ulepieni; pamięta, że jesteśmy prochem.
15Dni człowieka są jak trawa, kwitnie jak kwiat polny.
16Wiatr na niego powieje, a już go nie ma i nie pozna go już jego miejsce.
17Ale miłosierdzie PANA od wieków na wieki nad tymi, którzy się go boją, a jego sprawiedliwość nad synami synów;
18PAN na niebiosach ustanowił
19Błogosławcie PANA, jego aniołowie, potężni siłą, którzy wypełniacie jego rozkazy, będąc posłuszni głosowi jego słowa.
20Błogosławcie PANA, wszystkie jego zastępy, jego słudzy, którzy spełniacie jego wolę.
21Błogosławcie PANA, wszystkie jego dzieła, we wszystkich miejscach jego panowania. Błogosław, moja duszo, PANA.